PORTIA: Nieuwe Vrouwelijke Beginselverklaring

PORTIA – De Nieuwe Vrouwelijke Beginselverklaring
17 juni 2014

love

Portia:

Het is mij een genoegen om een nieuwe relatie met u aan te gaan, beste Lezers. Ik heb u een aantal dingen te vertellen die u misschien zullen verbazen, beslist zullen doen nadenken en die – naar ik hoop – verfrissend zullen zijn.

Misschien klinkt de term Beginselverklaring een beetje pretentieus, maar ik verzeker u dat dit niet alleen mijn idee is. De gehele Hemelse Schare is er zich al enige tijd van bewust dat wij het met u moeten gaan hebben over de toenemende Goddelijke Vrouwelijke Kracht, nu de Nieuwe Gouden Tijd aanbreekt. Het is tijd voor ons allemaal om over deze dingen te gaan praten op een manier die een nieuw kader zal scheppen, een nieuwe manier van kijken naar wat het betekent om vrouwelijk – of mannelijk – te zijn en hoe deze modellen de Nieuwe Aarde zullen veranderen.

Ja, ik zei ‘modellen’, met verwijzing naar het mannelijk en vrouwelijk geslacht, omdat – zoals alle structuren en instituten in uw wereld – het verschil tussen mannelijk en vrouwelijk grotendeels bepaald en in stand is gehouden door traditie.

Denk nu niet dat ik wil ontkennen wat overduidelijk is. Uiteraard zijn er fysieke – en een aantal daaruit voortvloeiende emotionele – verschillen tussen mannen en vrouwen, maar wij zijn veel meer gelijkend dan dat we verschillend zijn. Wanneer wij met u werken, houden wij daar als Hemelse Schare rekening mee, door onszelf voor te stellen als mannelijk of vrouwelijk. Maar onder elkaar, wanneer wij ons in de hogere dimensies begeven, vormen wij voor onszelf Lichtlichamen van neutrale of gecombineerde energieën. De verschillen zijn niet meer zo duidelijk en dat is ook niet nodig wanneer we naar hogere dimensies gaan, ver weg van de dualiteit die u hier op Aarde ervaren heeft.

Ik geef u dit beeld als voorbeeld voor ons gesprek over de veranderingen in het leven op Aarde en waar u naar kunt uitkijken, nu uw laatste ronde van incarnaties in de lagere dimensies op Aarde, beëindigd is.

Laat ons beginnen met de houding en overtuigingen die mannen en vrouwen gedurende honderden jaren gescheiden hebben gehouden. Het was gebruikelijk voor beide geslachten om zich afgescheiden en heel anders te voelen en door de ‘waarheden’ die werden opgelegd, werd die afstand nog groter – tot deze uitgroeide tot ‘de Oorlog tussen de Seksen’. U zult bekend zijn met vele van de oude, verdwijnende, minachtende uitspraken die mannen en vrouwen elkaar naar het hoofd slingerden. Ik zal een paar ervan hier herhalen, om u eraan te herinneren wat u achterlaat en om aan te geven hoe ver u nu al gekomen bent, in het bereiken van harmonie.

Sommige van de meest krachtige, kleinerende commentaren zijn die welke voorbij komen in gesprekken; kleine opmerkingen die zich opstapelen in het onderbewustzijn, van degene tot wie ze gericht zijn. Stel u bijvoorbeeld eens de emotionele gevolgen voor bij het horen van de uitspraak ‘vrouwen aan het stuur!’ of om door de man die je auto repareert ‘schatje’ te worden genoemd. Niet langer geleden dan in de jaren ’60, weigerden veel winkels om grote apparaten te verkopen aan een vrouw alleen, wanneer haar man er niet bij was – van wie verwacht werd dat hij over dat soort dingen de beslissingen nam, of hij er nu wel of geen verstand van had. In functies met macht in de politiek en de industrie, zijn vrouwen nog steeds maar een kleine minderheid.

De meeste mensen die de Vrouwenbeweging hebben meegemaakt, zijn bekend met de nadelige effecten op meisjes en vrouwen, dat zij gezien werden als ‘het zwakke geslacht’. Maar hebben wij ooit al eens echt de andere kant van de medaille bekeken? Het is tijd om eens een even zorgvuldige analyse te maken van ons taalgebruik en de manier waarop wij omgaan met mannen, als wij voor onze omgang met vrouwen hebben gedaan.

Denk eens aan het systeem bij de hogere klassen in het Victoriaanse tijdperk, waarbij enkel de ‘zachte kunsten’ waren toegestaan in het – opzettelijk begrensd gehouden – onderwijs aan meisjes. Deze neiging om te geloven dat meisjes geen wiskunde konden leren of dat vrouwen geen zaak konden runnen of een politiek leider konden zijn en dat zij ‘hun mooie hoofdje niet moesten breken’ over wereldse zaken, is al duizenden jaren volledig doorgedrongen in de geloofssystemen van de planeet.

Gelijk welk systeem dat één soort mensen opzij zet door de andere te verheffen, bevat in zich een verdorven kern, een duister hart van boosheid, verdriet en wraak. Dat kan niet anders voor de vrouwen die hebben geleden onder eindeloze vernedering en minachting. Zelfs wanneer een meisje vanaf haar geboorte ondergedompeld was in een door mannen gedomineerde cultuur en zij nooit iets anders gekend had, dan kon zij toch niet anders dan de pijn voelen van het in haar hart weten dat iets niet juist was, zelfs als ze niet wist hoe ze kon terugvechten.

Mannen – maar ook vrouwen – hebben nooit ten volle beseft dat de schade die wordt toegebracht aan een ‘underdog’ of een ‘minderheid’, onvermijdelijk zal leiden tot sluimerende gevoelens van wrevel en zelfs haat, tegen de onderdrukker. En dat is gebeurd. De duizenden jaren van onderdrukking hebben ervoor gezorgd dat vrouwen verbitterd werden, ondanks de bewondering die zij hadden – en de aantrekkingskracht die zij voelden – voor de mannen in hun leven.

Vrouwen hebben niet duizenden jaren lang gewoon maar in stilte geleden totdat de dolle mina’s opdoken. Ze namen de zaken in eigen hand, pakten zich tezamen en vonden troost bij elkaar over de ‘vijand’ die hun leven overheerste. Toen de onderdrukking – die begon vanwege het verschil in lichamelijke kracht tussen mannen en vrouwen – evolueerde naar economische afhankelijkheid, werd dat verschil nog schrijnender. Mannen gingen buitenshuis werken en vrouwen bleven thuis en spraken onder elkaar bij elke kans die ze kregen. En zo werd een geheime gemeenschap geboren: de Verering van de Vrouwelijke Kracht.

Zoals andere vereringen was het verborgen doel ervan om ‘de stand gelijk te trekken’, om bondgenoten te vinden om zo psychologisch sterker te staan, om de weegschaal in evenwicht te brengen. Ongelijkheid wordt ervaren als minderwaardig tegenover superieur en niemand wil in die minderwaardige positie blijven, dus moesten er nieuwe strategieën worden bedacht; gevoed door de wrevel van duizenden jaren, kon geen van beide kanten zich werkelijk een voorstelling maken van gelijkheid en dus moesten vrouwen hun toevlucht nemen tot het krijgen van de overhand op alle gebieden die hen nog open stonden, om hun macht uit te oefenen.

Van buitenaf leken de vrouwen slachtoffers, maar zo eenvoudig was het niet. Gedreven door hun positie van underdog, werden de vrouwen meesters in psychologische chantage. Ja, het is mogelijk om sex te gebruiken als beloning of straf – maar dat was niet het meest krachtige wapen in het vrouwelijke arsenaal. Het was de ingesleten ‘Waarheid’ – voortgekomen uit ‘vrouwen zijn zwak’ – die het verwoestende machtsspel werd. Het was het geheime geloof, dat mannen feitelijk emotioneel minderwaardig waren. (Mannen hebben misschien alle andere troeven, maar de vrouwen hebben Schoppen Aas en Harten Aas).

Ik weet dat u over dit alles uw hoofd schudt en denkt dat dit veel te extreem en te zwaar is voor vrouwen, maar u zult zien dat het beeld dat ik hier schets dient om u te tonen dat vrouwen niet zomaar slachtoffers waren; zij vochten terug zo goed zij konden, gezien hun gelijkwaardige intelligentie en vindingrijkheid. Dit, geliefden, is een voorbeeldles over wat er gebeurt met het psychologische welzijn van een groep, waar ongelijkheid de norm is.

Nu zal ik de geheime psychologische technieken onthullen die vrouwen toepasten om het speelveld te effenen. U zult hierin de tactieken van gelijk welke onderdrukte ‘minderheid’ herkennen en het zal u helpen te begrijpen waarom uw relaties zo moeilijk waren en waarom ze doorweven waren met ongemak en wantrouwen.

Het geheim dat vrouwen bewaarden was de gedeelde overtuiging – doorgegeven van moeder op dochter – dat vrouwen feitelijk beter zijn dan mannen, op alle gebieden die belangrijk zijn. Mannen werden beschouwd als bruut, onbeschaafd en niet in staat tot alles wat te maken heeft met hogere niveaus van emotionele ontwikkeling – die momenten die echt belangrijk zijn in het dagelijkse leven van een gezin of een gemeenschap.

Wil alstublieft begrijpen dat ik hier de meest extreme uitersten heb gekozen, om te komen tot een levendige terugblik van waar velen van ons vandaan komen, in dit leven en andere levens. Wil dan ook begrijpen dat ik absoluut geen geloof hecht aan al deze beledigende afschilderingen van hoe mannen zouden zijn. Ik ben mij er echter van bewust, dat de herhaling van deze arrogante veroordelingen van mannen – door de vrouwen om hen heen – wel enorme schade heeft aangericht in de mannelijke psyche, door ongemerkt hun zelfvertrouwen te vernietigen. Vanaf hier begint de cyclus zich te herhalen: de man ontwikkelt wrevel tegen zijn veroordelende criticus – de Machtige Vrouw – en heeft het idee dat hij zijn weg in deze wereld niet kan vinden zonder haar sturing.

Dit zijn de meest gangbare denkbeelden over de Ontoereikendheid van Mannen:

Mannen zijn irrationeel, heetgebakerd en verliezen de controle wanneer het op hun gevoelens aankomt. Zij kunnen niet worden betrokken bij beslissingen die te maken hebben met het persoonlijke leven van de gezinsleden, omdat zij niet in staat zijn om iets te begrijpen wat anderen aan het hart gaat.

Als er een noodtoestand is kun je erop rekenen dat een man gewelddadig zal reageren, wanneer hem wordt gevraagd om zijn gezin te verdedigen. Dat is een handig trekje wanneer vrouwen of anderen zijn irrationele boosheid willen gebruiken, om een vete of een oorlog te beginnen. Vrouwen zijn er trots op om de partner te zijn van een man die een machtige krijger is. De eer die hij behaalt straalt ook af op zijn vrouw en gezin, bij leven of bij dood.

Mannen kunnen door hun moeders en anderen zodanig gevormd worden, dat zij trots worden op hun gepassioneerde bereidheid om ten strijde te trekken om hun dierbaren te beschermen. Een vrouw kan dit beschouwen als een teken van liefde, zelfs wanneer het geweld zich soms tegen haar keert.

Zij moet hem verdragen want ‘hij kan er niks aan doen’, vanwege zijn meer primitieve aard. Mannen zijn niet in staat tot een intiem gesprek. Zij kunnen hun diepste gevoelens niet uiten omdat zij er niet mee verbonden zijn, behalve wanneer ze tot uiting komen als fysieke behoeften zoals seks, honger of vermoeidheid. Je kunt niet van hen verwachten dat ze teder zijn of rekening houden met anderen, omdat zij overgeleverd zijn aan hun fysieke behoeften.

Mannen zijn geïnteresseerd in de wereld als geheel, voorbij huis en haard. Je kunt het aan hen overlaten om beslissingen te nemen over politieke- en internationale zaken, waar zij kunnen samentroepen zoals voetbalspelers voor de match of zoals een jachtgezelschap dat achter een beer aangaat.

Mannen zijn grote kinderen. Ze willen graag hun kunnen tonen en ze hebben plezier aan dingen die kinderen leuk vinden, zoals ravotten met de hond en kaartspelletjes met hun al even kinderachtige vrienden. Mannen reizen graag in roedels, waar ze luidruchtige en grove grappen kunnen maken met name over seks, badkamergewoonten en vrouwen. Vrouwen zijn veel meer verfijnd in hun gedragingen. Je kunt erop rekenen dat zij de ondeugd in de gaten houden en hem thuisbrengen wanneer hij gedronken heeft.

Dit zijn een paar overduidelijke uitspraken die deze houding weergeven:

‘Zeg dat niet tegen je vader – hij zou er een hartaanval van krijgen.’ (… in de zin van: ik zit hier met jou te praten en ik heb geen hartaanval gekregen. Ik ben dus duidelijk veel verstandiger, kalmer en redelijker dan hij ooit zal zijn.)

‘De liefde van de man gaat door de maag.’ (Geef hem goed te eten en dan eet hij uit je hand. Hij zal volledig afhankelijk worden van jouw voedsel en zorg, aangezien hij geen idee heeft hoe hij eten moet maken of voor zichzelf moet zorgen.)

‘Hij ziet er goed uit.’ (Onder mijn toezicht is hij goed gekleed en verzorgd zodat hij onder de mensen kan komen. Anders zou hij er geen moeite mee hebben om ruiten en strepen aan te trekken naar het werk – hij zou door iedereen worden uitgelachen als hij mij niet had.)

‘Wacht tot je vader thuiskomt!’ (Je vader zal je streng straffen, maar ik ben zo liefdevol en zacht dat ik mijn hand niet tegen jou kan opheffen. Niettemin weten we allebei dat het moet gebeuren. We laten alles wat verband houdt met fysiek geweld en straffen, over aan hem.)

In tegenstelling tot vrouwen, hebben mannen geen gevoel voor of verstand van mooie dingen. Die enkele man die het belang inziet van hoe een huis eruit ziet is een zeldzaamheid of hij is homo, omdat de meeste mannen dit soort dingen niet opmerken. Zonder ‘de hand van een vrouw’ zouden zij leven als beren met meubels.

U ziet waar ik heen wil. Ik wil niet zeggen dat deze karikaturen waar zijn. Ik wijs er alleen op dat deze oordelen alom aanwezig waren, ze werden langs de vrouwelijke lijn doorgegeven als een verheerlijking van beschermende superioriteit en ze hadden een sterke invloed op de houding die vrouwen aannamen ten opzichte van hun mannen. Net zoals de gebruikelijke minachting van vrouwen had ook dit een verstorend effect op de relaties tussen de seksen, omdat zowel mannen als vrouwen uiteindelijk in de verdediging gingen en wrevelig werden naar hun ‘wederhelft’.

Nu dan, Geliefden … ofwel heeft u hier hartelijk om gelachen ofwel voelt u zich nu boos en in de verdediging. Als u verontrust bent door wat ik onthuld heb, kijk dan eens goed naar uw eigen verleden om te zien of er voor u waarheid te vinden is in de dingen die ik beschrijf.

Ik zeg deze dingen om u te helpen uw geest en uw hart te openen, om het werk te doen waarmee u belast bent in deze tijd van uw evolutie. Hoezeer wij ook de economische- en politieke systemen moeten vervangen, wij moeten ook de giftige, concurrerende onderstromingen aan het licht brengen, die onbewust de relaties tussen de geslachten beïnvloeden. Waarom zou er anders nog zo’n groot verschil zijn in de lonen van mannen en vrouwen? Waarom zijn er nog steeds ‘eerwraakmoorden’ en moorden op vrouwen die worden beschuldigd van ‘ontrouw’ – terwijl ze vaak alleen maar weg wilden bij een wrede echtgenoot? Waarom worden vrouwen – waar dan ook – anders behandeld dan mannen? Tenzij ze er zelf voor zouden kiezen om iets niet te doen, omdat zij er niet de nodige fysieke kracht voor bezitten …

Mijn geliefde Tweeling Vlam – Saint Germain – heeft altijd onderwezen dat een man echt wel een elegante smaak kan hebben en tegelijk krachtig kan zijn in zijn menselijk handelen. Hij is een wezen met sterke gevoelens en hij praat vrijelijk over emotionele- en spirituele zaken. Daarvoor wordt hij bewonderd door zowel mannen als vrouwen. Ook ik waardeer hem hiervoor. Hij heeft u uitgebreide geschriften gegeven om u aan te moedigen om te groeien in uw spiritualiteit en oprechte eigenwaarde, hetgeen niets te maken heeft met het ego of superieur zijn aan een ander. Het is nu mijn verantwoording om naar voren te treden om dit werk naar een volgend niveau te brengen, naar de waardering voor het toenemende Goddelijk Vrouwelijke, even mooi en evenzeer geliefd door God en klaar om die gelijkheid met grote vreugde te gaan leven.

Wanneer u de verbinding tot stand brengt met uw Hoger Zelf, uw I AM Aanwezigheid, weet u dat er geen verschil in waarde is tussen een man en een vrouw, net zoals u ook de schijnvertoning van het rassenvooroordeel inziet. Wij zijn op weg om een wereld te scheppen waarin geen enkel vooroordeel bestaat, geen sluimerende wrevel uit vroegere oordelen en onderdrukking, of die nu psychologisch was of door fysiek misbruik en discriminatie.

Ten aanzien hiervan, hebben zowel mannen als vrouwen het recht om boos te zijn. Wij vragen om eens goed te kijken naar dat resterende overblijfsel van foutief gestuurde, culturele superioriteit door allebei de seksen. Er kan geen vrede en waar geluk zijn in Aardse relaties, zolang mannen en vrouwen zichzelf zien als ‘verschillend’ en ‘gescheiden’. Wij zijn Eén, Geliefden, weerspiegelde scheppingen van dezelfde ziel. Wij zijn afkomstig van Schepper als Eén en pas later hebben wij ons afgesplitst, om de aantrekkingskracht en de charmes te kunnen ervaren van het bestaan op Planeet Aarde in lichamen die lichtelijk verschillen, maar die volkomen verenigbaar zijn.

Zie uzelf als de geliefde wezens die u in onze ogen bent, Geliefden.
Wij houden met heel ons hart van u, wij bewonderen uw moed en uw schoonheid.
Wij zien geen fout in niemand van u en er is geen verschil in hoe dierbaar u bent voor God.

Ik ben uw Lady Portia, in dienst van het grote Eén.

Genoteerd door Kathryn E. May, 17 juni 2014, 11 PM, New York
http://www.whoneedslight.org

* * * * *

Vertaling: www.spiritueellezen.org
Facebook: Spiritueel Lezen (non-profitorganisatie)
Google+: Spiritueel Lezen

Alle verdere (Engelstalige) informatie over Berichten, Boeken, BlogTalkRadio-uitzendingen en Archieven kunt u vinden op whoneedslight.org en op de FB-pagina: Who Needs Light.

© Kathryn E. May, PsyD. Deze berichten mogen vrijelijk worden overgenomen en gedeeld, mits zij volledig en zonder toevoegingen of weglatingen worden aangeboden en met vermelding van het channel en de website, www.whoneedslight.org. Gesproken opnames via de computer zijn niet toegestaan. Vertalingen en transcripties dienen per keer te worden goedgekeurd door de auteur en de schrijver.

 

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.