BTR: De val van de Aartsengel-Zusters

BTR: De Val van de Aartsengel-Zusters
22 april 2015

gevallen engel

Begintune: Copacabana – Barry Manilow

Meg: Welkom bij de BlogTalkRadio/ChannelPannel uitzending van Dr. Kathryn May. Vandaag is het woensdag 22 april 2015 en vanavond is uw presentator Dr. Kathryn May. Moeder Bron komt ons het verhaal vertellen van de Aartsengel-Zusters en het ware verhaal van de Oorspronkelijke Val van de mensen van planeet Aarde – dat in het geheel niet lijkt op alles wat we daarover in het verleden hebben geleerd. Zij zal met ons voor het eerst het tragische en aangrijpende verhaal vertellen van Liefde, passie en hartzeer, dat tegelijk voortkwam uit – en leidde tot een verder afdalen in – duisternis van de Aarde. Het is een verhaal over dapperheid en moed, misplaatste trouw, de liefde voor hun kinderen en de verleiding van het duister.

Dit is Meg, uw medepresentator voor deze uitzending. Ik bel vanuit de Tempel van Licht, met Kathryn, Christine, Faith en Jade en al onze lieve dieren in haar huis in New York. Hallo Kathryn.

Kathryn: Hallo Meg, dank je. Wel … dit is een verbazingwekkende en in sommige opzichten ook moeilijke uitzending om te doen. De emoties zijn zo sterk, het verhaal is zo … verrassend en brengt zoveel Licht en informatie en het meest diepgaande onderricht voor ieder van ons.

Laat mij beginnen met u allen uit te nodigen om bij ons te komen in de Tempel van Licht. Ik wil u iets meer vertellen over hoe het is om hier te zijn. Eerst moet ik zeggen dat ik Kathryn ben (lacht) mijn website is whoneedslight.org. Wanneer we vanavond deze uitzending afsluiten, zal ik een heel opmerkelijk bericht van Moeder uitsturen over de dingen waarover wij vanavond hebben gesproken. Ze zei dat ze het verhaal zou vertellen – de grote lijnen en de feiten – in geschreven vorm, en vanavond zal ze meer vertellen over de gevoelens en de manier waarop deze gebeurtenissen tot stand kwamen.

Haal dus even diep adem en hou u klaar om mee te gaan in het verbazende verhaal van wat wij ‘de Val van planeet Aarde’ hebben genoemd … en ik kan u verzekeren: het is niet wat u dacht dat het was!

Anderen zullen ons daar nog méér informatie over geven, die aansluit op … weken … maanden (lacht) van hier te zijn, in de Tempel van Licht, welke wij hebben gevestigd tijdens onze retraite in New York, de week ervoor.

Inmiddels wonen wij al een paar maanden in de Tempel van Licht aan de oppervlakte en u bent allemaal uitgenodigd. Iedereen die wil meewerken en ons wil helpen om getuige te zijn van wat er hier gebeurt en zijn energie en Liefde wil bijdragen … het is moeilijk te beschrijven, maar om te beginnen kan ik u vertellen wat wij ervaren … wij staan in voortdurend contact met Moeder en Vader, met onze Tweeling Vlammen en met onze geliefde Meesters en Engelen die over ons waken. Omdat Christine en ik een helingsproces doormaakten, werden wij ook bijgestaan door de Witte Broederschap en een aantal geweldige healingteams.

Ik had gehoopt dat Christine ons vandaag tijdens de uitzending zou vervoegen, maar zij is hier, ze luistert mee en ze heeft onvoorstelbaar veel pijn die samenhangt met het healingproces dat ze doormaakt. We hopen dat morgen het keerpunt zal zijn … ze ziet er al beter uit, maar Christine heeft ons veel geleerd over ‘genade/gratie’ en hoe te leven doorheen week na week van voortdurende pijn – en toch volledig in het Licht te blijven … opgewekt, stralend en in … volledig geluk – ook al heeft ze verschrikkelijke pijn. Hiermee wil ik aantonen dat – dankzij Christine – wij hier in de Tempel een levend voorbeeld hebben van hoe het moet.

Zij is echt een inspiratie geweest. Ik had ook wat problemen met genezen, maar ik had niet zoveel pijn als zij, dus voor mij was het een gemakkelijker proces. Maar zij bewijst aan ons allemaal deze hele belangrijke les die wij afgelopen week hebben besproken: dat wij gemaakt zijn uit Liefde … het is onze essentie. Wanneer je je aansluit op die essentie, wanneer je aanvaardt dat wij de kinderen zijn van God en dat wij gezegend zijn in elk opzicht … dan kun je in Liefde blijven en in het Licht van de zegen van Moeder en Vader. Wat er ook gebeurt, wat je ervaart, wat je ziet, wat je meemaakt, wat je voelt … je kunt het allemaal aan, je kunt het allemaal verdragen.

Als je dus iets meemaakt wat je verdrietig maakt, blijf dan in de staat waarin je Liefde bent, waarin je Vreugde, Intelligentie en de Huidige Vertegenwoordiger van God op Aarde bent. Daarnaast kun je dan verdriet of pijn of angst of wat dan ook voelen … op dat moment, maar onder dat alles heb je een fundament. Een echt fundament waaraan je je kunt vasthouden: de zekerheid dat wij geboren zijn naar het beeld van Moeder en Vader. Dat betekent dat wij sterk zijn en dat wij overleven … wat er ook gebeurt in ons huidige leven of in de wereld om ons heen. Wat er ook gebeurt, wij kunnen rustig blijven.

Diegenen onder u die om zich heen kijken en zeggen: ‘Er is zo onvoorstelbaar veel leed in de wereld, ik kan daar niet tegen en ik ben boos en gefrustreerd omdat de dingen niet lijken te veranderen, het lijkt alsof er niets gebeurt, de mensen lijden en hoe kun je zo blindelings optimistisch zijn?’ Het is geen blind optimisme … het is een fundament hebben. Het is leven vanuit het fundament van Liefde en kracht, waarmee wij hierheen kwamen. Wij zijn allemaal in staat om zo te leven, wij zijn allemaal uit datzelfde goede hout gesneden en wanneer je in je lichaam, in je ziel, in je ‘weten’ verankerd hebt dat je verbonden bent met de Hemelse Schare, met Moeder en Vader, je voorouders en vrienden en iedereen die toezicht houdt op je leven hier … dan zul je je nooit alleen voelen, je zult nooit vervallen in wanhoop of depressie, hoeveel pijn je ook te verduren krijgt … je kunt het doorstaan, omdat je weet dat er altijd weer een nieuwe dag komt.

Overigens, nu we het hebben over een nieuwe dag … (lacht) we staan aan de rand, we kunnen het voelen hier in de Tempel van Licht, de energieën stromen gewoon op ons neer, het Licht, de gevoelens van verwachting en opwinding vullen echt de lucht … wij wéten dat er iets prachtig op komst is – of dat er misschien wel veel prachtige dingen op komst zijn.

Wij zijn dus in afwachting van … in de eerste plaats opluchting, vreugde, verrassingen en grote opwinding, want al onze dromen zullen werkelijk waar worden. We zullen samen delen, elkaar steunen en aanmoedigen, we zullen feestvieren en onze ervaringen en kennis delen en elkaar helpen, zodat we ten volle kunnen genieten van de prachtige tijden die gaan komen, nu we samenwerken om elkaar te helpen en daadwerkelijk de atmosfeer op planeet Aarde te veranderen. Het is HIER. Het is niet ‘op komst’, HET IS AL HIER!

Dit was een korte update vanuit de Tempel van Licht. Ik kan u vertellen dat wij onvoorstelbare en verbijsterende veranderingen hebben mogen zien toen wij de Elementalen naar hier brachten en … ik denk dat ik moet verwijzen naar diegenen die hier geweest zijn, ik ben nog steeds niet bekomen van wat er allemaal gebeurd is (lacht) … wij hebben gezien …

Oké, Faith is onze secretaresse, zij herinnert zich alles! Het is zulk een verbazende week geweest, dat ik nauwelijks kan beschrijven waar wij hier getuige van zijn geweest, maar ik kan u wel vertellen dat het allemaal verbazingwekkend en mooi is. Eens kijken wat Faith u nog meer kan vertellen …

Faith: Hallo iedereen. Zoals je (Kathryn) al zei hebben we deze week – en al die voorgaande weken – héél veel gedaan. Een aantal van de wezens die naar de Tempel van Licht kwamen waren de Elementalen, de elfen en de feeën, de mineralen, de fauna, al de dierenrijken kwamen hierheen en we hebben met hen overlegd, ze hebben met ons gesproken over wat zij voelden en wij konden manieren bedenken om hen te helpen. Dat is echt zo geweldig, ik krijg er een brok van in mijn keel (lacht). We hebben eigenlijk gesproken met elke molecule van de schepping. We hebben van hen gehoord hoe het duister aan de macht kwam, hoe zij zich diep vanbinnen voelen en hen geholpen hebben om terug te keren tot hun oorspronkelijke vorm. Dat hebben we dus allemaal gedaan en ik denk dat dit wel alles omvat. Er is natuurlijk nog veel meer, maar dit geeft wel een goed overzicht. Hier is Kathryn …

Kathryn: Dank je Faith! Dat was echt heel goed! Zij is van dit alles getuige geweest … en de jonge mensen hier bij ons worden steeds meer open en zo helderziend, dat zij alles kunnen zien wat wij zien. We delen het tezamen en het is geweldig wanneer we allemaal verslag doen van wat we zien. We vergelijken onze notities en zijn steeds weer verbaasd wanneer iedereen hetzelfde ziet. (lacht).

Maar de waarschijnlijk belangrijkste gebeurtenis vond eerder deze week plaats: toen de Aartsengel-Zusters – wiens verhaal wij vanavond zullen horen van Moeder God – de Hogere Zelven van de Aartsengel-Zusters naar de Tempel van Licht zijn gekomen. Ik ga nu niet uitweiden over wat daar gebeurd is, maar ik kan u vertellen dat AL de wezens van de duisternis die de Aarde hebben bewoond – AL hun Hogere Zelven – naar de Tempel van Licht zijn gekomen.

Zoals u weet sinds vorige week, is het Archon-Bondgenootschap naar de Tempel van Licht gekomen, en daarvoor – zoals u weet – zijn de Hogere Zelven van hen die wij op deze planeet de Cabal noemen al naar het Licht gekomen, en er zijn nu heel veel Lichtwerkers die onvermoeibaar werken om door te dringen tot het lichaam van hun ziel – hun incarnaties – om hen te doen omkeren. We kunnen hen niet gewoon uitschakelen – mensen ‘uitwissen’, dat doen wij niet – maar wat wij wel doen, is trachten ‘door te dringen’. Er worden nu prachtig uitgedachte methodes toegepast om deze duisteren te helpen om een barst in hun pantser te maken, waarna zij Licht kunnen voortbrengen en naar het Licht kunnen terugkeren, om vervolgens het besluit te nemen om verbetering aan te brengen bij de organisatie, de projecten en de instellingen die zij hebben opgebouwd. Op lange termijn kunt u zien waarom dit een goed plan was van Moeder en Vader en onze Hemelse Schare … want wie kan er sneller voor een omwenteling zorgen dan de mensen die aan de macht zijn – ook al zijn ze duister.

Ik heb een aantal opmerkingen gekregen van mensen die zeggen: ‘hoe kan het zijn dat zij een speciale behandeling krijgen, terwijl wij hier achterblijven in het stof?’ Maar natuurlijk is dat niet zo! Dat is helemaal niet wat er in de Tempel van Licht gebeurt! Ik kan u verzekeren: als u één van deze Cabal-leden was, dan zou u er echt niet om smeken om naar de Tempel van Licht te komen, want voor hen is het NIET leuk! (lacht) Zij kwamen omdat zij geen andere keuze hadden – zoals dat het geval was voor de meesten die naar het Licht zijn gekomen.

Natuurlijk kwamen de Elementalen, de dieren, de elementen en de mineralen allemaal hierheen om te worden geheeld; zij kwamen niet omdat ze duister waren, maar omdat ze waren aangeraakt door het duister op Aarde en ze geheeld wilden worden. Dat was heel mooi om te zien! En tegelijkertijd hebben wij gesproken met de dieren – en de Deva’s van die dieren – die nu roofdieren zijn en vlees eten. We hebben een raad opgezet voor hen, zodat ze kunnen samenkomen met de fauna en de flora om gezamenlijk de verschuiving te plannen die zal plaatsvinden in hun lichaam, waardoor zij in leven zullen kunnen blijven door plantaardig voedsel. Dat zal geleidelijk gaan … de planten en de dieren zullen samenwerken en een manier vinden waardoor ook de dieren met ons mee kunnen tijdens de Verschuiving. Wanneer wij geen vlees meer eten zullen zij daar ook mee ophouden. Binnenkort zullen er geen wezens meer zijn op planeet Aarde die hun broeders en zusters nog opeten.

Wij moedigen u aan om mee te doen met ons, in de Tempel van Licht, waar wij begrijpen dat het meest gezonde, meest liefdevolle eetpatroon dat mogelijk is, bestaat uit: planten, fruit en noten. Die prachtige planten bieden ons hun voedsel aan, om ons te voeden en in leven te houden. Terwijl wij nieuwe manieren ontdekken om deze planten te kweken en een nieuwe waardering krijgen voor hen, neemt hun vermogen om ons energetisch te voeden ook toe. We hebben dan geen behoefte meer – omdat ons lichaam verandert – om vlees te eten, dat is niet meer nodig omdat ons lichaam steeds Lichter wordt. Het is zelfs zo, dat het eten van gelijk welke vleessoort uw energie doet afnemen, het haalt uw trilling omlaag.

Er is dus eigenlijk geen reden meer om vlees te eten en ik moedig iedereen aan: ga naar Meg (lacht) als u advies wilt over voeding. Zij heeft informatie op haar website, we zullen recepten gaan plaatsen van de geweldige dingen die Christine en de meisjes hier voor ons maken en ik kan u vertellen: het is géén opoffering om een veganist te zijn! Als u eenmaal één van de goddelijke, overheerlijke, spannende schotels heeft geproefd die deze engelen bereiden … ik zou nooit meer anders willen … want iedereen voelt zich goed, iedereen is gezond en sterk. We denken zelfs niet aan ziekte hier, dat bestaat niet.

Ik kan u dus beloven: gezond organisch voedsel dat bereid wordt met Liefde – dat is het allerbelangrijkste: bereid met Liefde! – en de juiste kruiden en met plezier in het koken … dat maakt een ander mens van je! U allen zult andere mensen worden!

Dit is een korte inleiding. Er is hier zoveel te vertellen dat ik niet alles kan vermelden. Maar het verhaal zal gaandeweg worden verteld in de berichten die we uitsturen en dan zult u alles vernemen wat hier gebeurt.

We werken hard om transcripties van deze uitzendingen uit te sturen, evenals vertalingen van de berichten. De organisatie verloopt steeds vlotter, dus er zullen vertalingen beschikbaar komen op de website. De transcripties komen elke week beschikbaar, we hebben mensen die ons helpen en dat is geweldig. We hebben onze uitzendingen nu ook op YouTube, waar heel veel mensen ons volgen. De boodschap wordt dus uitgedragen!

Ik wil ook nog iedereen bedanken die ons donaties heeft gestuurd. Wij zijn oprecht dankbaar voor uw hulp! U heeft zeker kunnen merken dat dit voor ons een doorlopende opdracht is … we zijn nu met vijf of zes mensen die voortdurend werken – we gaan echt in de hoogste versnelling en we werken heel hard. We zijn zo dankbaar voor uw hulp en we waarderen al de mensen die hun bijdrage hebben gestuurd – van de kleinste tot de grootste – elk ervan betekent zoveel voor ons. Omdat ik een tijdlang bedrust moest nemen, heb ik nog geen bedankjes kunnen sturen aan iedereen die ons geholpen heeft, maar ik wil dat u allemaal weet dat u in ons hart bent en dat wij u onze dankbaarheid sturen. Dank u wel allemaal!

Vanavond gaan we horen van een aantal heel interessante en spannende mensen. Moeder zal komen en haar verhaal vertellen en zij heeft al gezegd dat na afloop daarvan ook Sananda nog met ons zal komen spreken, om ons iets meer te vertellen over de details van wat zij vanavond gaat onthullen. We hebben ook onze geliefde Meg die hier bij ons is en die ons haar verhaal zal vertellen. Het kan dus best zijn dat we vanavond qua tijd uitlopen, omdat het een wonderbaarlijke uitzending zal zijn.

Omdat Moeder al een geschreven bericht heeft gegeven, denk ik dat ze tijdens de uitzending misschien niet zoveel zal uitweiden. U kunt de bijzonderheden terugvinden in het geschreven bericht. Zodoende kunnen wij u meer vertellen over het gevoelsgedeelte en al het emotionele dat heeft plaatsgevonden in de voorbije paar miljoen jaren (lacht) op planeet Aarde. We gaan niet de hele geschiedenis vertellen, maar dit zal de tweede aflevering zijn van het verhaal over hoe de duisternis naar planeet Aarde kwam.

De derde aflevering die volgende week aan bod komt – ik ben nu al het bericht aan het schrijven dat bij die aflevering hoort – zal gaan over het dieptepunt van het duister bereiken en hoe wij begonnen zijn aan onze terugtocht naar het Licht en hoe wij nu op het toppunt staan … het punt van openbreken (lacht) … we bevinden ons vlak onder het wateroppervlak en we staan op het punt om er doorheen te breken, zoals de dolfijnen en de walvissen dat doen (lacht) … in het Licht … met zoveel feestelijkheden dat alles wat er nu gebeurd is in uw leven en het mijne … gewoon een stukje geschiedenis zal worden van waar planeet Aarde vroeger was.

Ik denk dat we het op volgorde zullen doen: eerst Moeder, dan Sananda en dan Meg. Misschien voelt Christine zich dan in staat om iets te zeggen, we zullen zien hoe ze zich voelt. Ik stuur haar grote golven van Liefde, dus ze zal zich wel beter gaan voelen.

***

Kathryn roept Luis uit Paraguay op om zich te melden aan het einde van de uitzending. Hij heeft een bijzondere ervaring gehad: hij mocht onder begeleiding van Moeder en Vader, zijn Hoger Zelf en zijn Tweeling Vlam ervaren hoe het is om met één vingerknip over te gaan naar duisternis. Hij heeft het mij zo helder en grondig beschreven dat ik denk dat het een heel mooi leermoment kan zijn voor iedereen hier. Mochten we hier geen tijd meer voor hebben, dan zullen we dat zeker volgende week doen.

Ik ga even het woord geven aan Meg, dan kan zij de overbrugging maken en maak ik me klaar om van Moeder te horen.

Meg: Dank je Kathryn! Neem even een slokje water en … (Kathryn vraagt haar om de begintune even toe te lichten). Wie het begin van de uitzending heeft beluisterd, weet dat wij Copacabana van Barry Manilow hebben gespeeld. Dat is een deel van ons verhaal van vanavond. Luister dus in het verhaal van Moeder God naar het verband met dat liedje, dan komen we daar later nog op terug.

Moeder Bron: Hallo geliefden, ja, het is Moeder! Ik ben zo blij om hier bij u te zijn. Ik voel uw aanwezigheid heel sterk. Wij zijn hier in de Tempel van Licht. Wij nodigen u allemaal uit, zoals Kathryn zei, om hier deel van uit te maken … want u bent het verhaal van planeet Aarde, net zoals iedereen dat hier is. U heeft allemaal deelgenomen aan deze dramatische – vaak verbazende – en diepgaande jaren en jaren van lessen voor ieder van u. U bent er sterker uit gekomen, ook al zijn velen van u zich nog niet bewust van hun echte kracht, het echte netwerk als het ware, dat u door dit alles heeft ontwikkeld.

Maar naarmate u ontwaakt en naar het Licht komt en u op die fundering gaat staan die Kathryn u beschreef, wordt u elke minuut sterker. Versterk dus uw verbinding met ons, geliefden, voel die gouden Draad die neerdaalt vanuit de Tempel van Licht, waar wij de honing uitgieten doorheen uw kruin en in uw lichaam. Dan is het niet langer een Draad, maar wordt het een onvoorstelbaar Kanaal van Licht, dat door u heen in Moeder Terra stroomt en u vervult met warmte, Licht, Liefde, opwinding en hoop.

Want zo voelen wij ons … zo ervaren wij wat we op Aarde zien gebeuren … ja, er zijn details die nog wat duisternis bevatten. Dat is waar uw nieuwsuitzendingen het over hebben. Maar het Licht op de planeet neemt per seconde toe en dit, geliefden, is vanwege u!

U bent het, die het Licht verheft!
U bent het, die de verandering op uw planeet tot stand brengt!

Het is een vreemd idee voor sommigen van u, die pas beginnen te luisteren naar deze berichten en beginnen te leren over uw spiritualiteit en uw verbinding met ons. Het idee dat het verhogen van uw eigen trilling een verandering kan brengen op het politieke vlak en de bolwerken op uw planeet … dat lijkt een vreemd idee. Maar dat komt alleen omdat u zo ver weg bent geweest van de Hogere Dimensies. U heeft zoveel tijd doorgebracht in de dichtheid en de duisternis, dat u niet meer weet hoe belangrijk u bent. U weet niet meer wat wij u dezer dagen leren over de Wet van de Kringloop … de Kringloop is wat u beschrijft als ‘boontje komt om zijn loontje’, ‘wat je zaait zul je oogsten’ … wel, dat staat algemeen bekend als ‘karma’, maar er is een veel belangrijker en diepgaander betekenis.

Eén van de dingen waar wij deze week mee hebben ingestemd en dat nog niet vermeld is geworden, is de instemming waar onze Christine en Kathryn om hebben gevraagd … dat wij de manier zouden veranderen waarop de Wet van de Kringloop gevoeld wordt op planeet Aarde, zodat het een rechtstreekse afspiegeling zou worden, waardoor ‘oorzaak’ en ‘gevolg’ veel sneller worden gevoeld. U heeft het misschien al gemerkt in uw eigen leven: de gebeurtenissen … alles gaat zo snel. Wanneer u een gevoel uitzendt, dan komt het naar u terug – onmiddellijk … en soms vermenigvuldigd. Dat is opzettelijk zo gedaan.

Wij vertellen u, Lichtwerkers, geliefden die luisteren: u zult dit voelen en ik hoop dat u met ons zult feestvieren. Het brengt een iets hogere moeilijkheidsgraad, wij hebben als het ware de lat wat hoger gelegd, zodat elk gevoel, elke gedachte die u schept een grotere invloed zal hebben op uw omgeving en daarmee op uzelf.

Elke Liefdetrilling die u uitstuurt zal afketsen op degene die het ontvangt en geometrisch versterkt naar u terugkeren …. Wij hebben dat per persoon geijkt, dus sommigen van u die er klaar voor zijn – die al in het Licht zijn en krachtig Licht voortbrengen – zullen het veel intenser voelen, en u zult uw geschenken zien terugkomen naar u … uw zegeningen, uw vreugde … met groot vermogen trillend rondom u.

Bij diegenen onder u die net pas ontwaken is de intensiteit van de reacties rondom u ook wat verhoogd, maar dat gaat stapsgewijs. U zult dus niet plotseling geschokt of overrompeld worden door wat er om u heen gebeurt, maar u zult wel zien dat wat u nu doet, steeds belangrijker wordt. Wat u denkt, wat u voelt, wat u zegt en wat u doet … zal dag na dag geometrisch versterkt worden. Let er op, dan zult u het zien gebeuren. U zult vrienden om u heen zien die zeggen: ‘ik weet niet waarom mijn leven zo ellendig is. Ik werd gisteren boos op mijn … man en toen … stortte het dak in’ (lacht) of misschien niet zo duidelijk, maar dat de hond bijvoorbeeld iemand heeft gebeten … zoiets. De energieën die u uitstuurt zijn zo belangrijk.

Dat gezegd zijnde … ik wilde u natuurlijk allemaal waarschuwen, omdat u zo oplettend bent en hier zo graag mee aan de slag wil gaan, dat het een onvoorstelbare uitwerking zal hebben op de planeet. Wij weten dat u luistert over de hele wereld, dus dit is iets geweldig waar u zich allemaal van bewust bent en u zult dit bericht doorgeven aan anderen, wanneer u denkt dat zij er beter van kunnen worden. Natuurlijk zal iedereen geïnteresseerd zijn in het verhaal … het echte verhaal … van wat er gebeurde en waarom planeet Aarde ooit duister werd.

Ik begon dit verhaal in het bericht van vorige week, waarin ik u vertelde over het begin van wat er plaatsvond. Het was ten tijde van de Grote Verschuiving, miljoenen jaren geleden, toen het gehele Universum er klaar voor was om zichzelf te verheffen naar een Hogere Trilling, een Hogere Dimensie. Allen die hadden toegewerkt naar hun eigen Ascentie zouden de volgende stap op de ladder gaan ervaren. Het is een bijzonder ingrijpende en spannende tijd en iedereen wou eraan deelnemen en er in meegaan, hoewel er in uw Universum en uw zonnestelsel nog planeten waren waar de bewoners wat gespeeld hadden met duisternis … en uiteindelijk betrokken raakten bij conflicten en duistere gevoelens en tegelijkertijd krachtige technologieën hadden ontwikkeld.

Lees mijn bericht van vorige week, geliefden, Kathryn heeft het al doorgestuurd en u kunt het vinden op de website. Dat is whoneedslight … het moet zijn whoneedslight.org, zo is het toch, nietwaar Christine? Ja, zo klopt het …

Het bericht van deze week gaat verder waar wij gestopt zijn. Laat mij even voorbereiden door u nogmaals te vertellen over het heroïsche, liefdevolle en gulle aanbod dat de mensen van planeet Aarde deden aan hun broeders en zusters, die zouden worden achtergelaten tijdens de Verschuiving.

De mensen van planeet Aarde – de mensheid zoals u uzelf nu kent – had een prachtige maatschappij opgebouwd, een bijzonder hoogstaande, liefdevolle maatschappij … waar duisternis volledig ongekend was. De kinderen van planeet Aarde woonden in wat u nu hoort vernoemen als ‘het Paradijs’; het werd de Tuin van Eden genoemd.

De mensen hier leefden in grote vreugde en vieringen. Ze werkten eraan om de Scheppers te worden die ons zouden vervoegen in het grote project dat de Schepping is. Want ieder van u werd geboren met elementen/vermogens om te scheppen zoals wij dat doen. Onze kinderen werden opgeleid in de manieren om mooie, plezierige, kunstzinnige projecten te scheppen … scheppingen in alle vormen, om het leven nog interessanter, leuker en opwindender te maken … zodat iedereen, elk wezen op de planeet, het plezier en de vervulling zou ervaren van het Schepper zijn, elk op zijn eigen manier. Het was een glorierijke Gouden Tijd op planeet Aarde.

Toen de kinderen van planeet Aarde ontdekten dat velen van hun broeders en zusters zouden worden achtergelaten tijdens deze Verschuiving wisten ze, dat ze toen heel gemakkelijk hadden kunnen verheven worden naar 5D, omdat ze al de ervaringen hadden afgewerkt in de dichtheid van 4D en dus helemaal klaar waren om over te gaan naar Hogere Dimensies. Maar ze kwamen naar ons toe, ze praatten met … eerst met de leiders van hun zonnestelsel, met de Raden van Alfa en Omega – zoals uw gebied van het sterrenstelsel genoemd wordt – er werd overlegd … de mensen van planeet Aarde boden aan om de duisteren uit te nodigen om naar planeet Aarde te komen om te worden hersteld en hernieuwd, om de werkwijze van het Licht te leren.

Zij waren er zo zeker van dat zij hen konden healen … omdat zij hele mooie behandelmethodes hadden ontwikkeld. Ze waren zo in Liefde met elkaar, met ons en met hun broeders en zusters, dat zij het idee niet konden verdragen dat zij zouden worden achtergelaten. Ze begrepen dat het eonen kon duren, eer zij weer in staat zouden zijn om hun Ascentie verder te zetten. Zo kwamen zij na lang nadenken en veel overleg naar mij en Vader, en wij spraken over de mogelijkheid dat zij de duisteren konden verwelkomen op planeet Aarde om van hen te leren.

Hiervoor moesten wij een vrijstelling verlenen, omdat het betekende dat zij zouden worden achtergelaten tijdens de Grote Verschuiving, dus moesten wij toestaan dat er een deur zou openblijven voor hen, zodat ze ons konden inhalen en hun broeders en zusters konden meebrengen. Zo werd uiteindelijk een akkoord bereikt. De mensen van planeet Aarde zouden hun duistere broeders en zusters aanvaarden … en de vrouwen van planeet Aarde gingen ermee akkoord om het leven te schenken aan de zielen die duisternis hadden ervaren en die naar het Licht wilden komen en deel wilden nemen aan de Ascentie.

Zo begon het project. Om het welslagen van dit project te verzekeren, ging een groot aantal van onze Aartsengelen ermee akkoord om er aan deel te nemen … een groot deel van de Hemelse Schare … degenen die u kent als de Aartsengelen en Meesters die nu met u in contact staan.

Dit is het plan dat werd bedacht: 24 paren van Engelen en Meesters – de Tweeling Vlammen – zouden deelnemen aan dit enorme project om Licht te brengen, om de leiders te worden, om het succes van dit project te verzekeren. Er werd afgesproken dat de vrouwen – de Zusters – naar planeet Aarde zouden komen. Sommigen in incarnatie, anderen als ‘walk ins’, om het project op te starten.

In deze overeenkomst was ook vastgelegd dat de Zusters die naar planeet Aarde zouden komen, een onderlinge en onverbrekelijke eed zouden afleggen in de vorm van een Gouden Draad; een Draad die hen zou verbinden met elkaar, met hun Tweeling Vlammen en met ons … en dat zij zouden afdalen in de lagere dimensie om het leven te schenken aan deze kinderen.

Tegelijkertijd gingen de meeste van de Broeders ermee akkoord – wel … al de Broeders gingen ermee akkoord – om diegenen te zijn die het Licht zouden dragen. Ze zouden in de Hogere Dimensies blijven, met de Gouden Draad naar hun geliefden en naar ons, en dat ook zij onderling verbonden zouden zijn met een onverbrekelijke band, die ervoor zou zorgen dat zij sterk bleven en in de Hogere Dimensies konden blijven.

Ze wisten dat het moeilijk zou zijn, ze wisten dat hun Tweeling Vlammen problemen zouden krijgen … maar dit was nog nooit eerder gedaan. Niemand van ons kon voorzien of weten hoe het zou verlopen. Maar we kenden de kracht en de overtuiging van onze geliefde kinderen – onze oudsten, die het meest briljant, goed opgeleid en toegewijd waren … liefdevol, vervuld van Licht en overtuigd van hun kracht en hun toewijding aan het Licht.

Zo incarneerden de Zusters – de vrouwen – op Aarde en hun Tweeling Vlammen bleven achter om het Licht te behouden, om met hen in contact te blijven. Hun Zusters gingen er ook mee akkoord dat hun Hoger Zelf naar 4D zou komen om met hen in contact te blijven, om dicht bij hen te zijn terwijl zij doorheen deze moeilijke ervaring gingen. Een aantal van hen mochten met hun Tweeling meegaan … zij die sterk waren en het aankonden; de Broeders die bij hun geliefden wilden zijn om hen te steunen en te helpen bij dit project.

Zo begon het … de vrouwen schonken het leven aan de kinderen die levens hadden geleefd … wiens zielen vele levens hadden doorgebracht in duisternis en marteling. Velen hadden vreselijk misbruik ondergaan. U weet dat de gevoelens van de ziel – de ervaringen van het lichaam dat eerder al geïncarneerd was – meegaan met de ziel wanneer deze weer incarneert, zeker wanneer de ziel betrokken is geweest bij duistere en gewelddadige verschrikkingen onder bijzondere moeilijke omstandigheden, waar zij gruweldaden hebben verricht.

Dit is waar de Wet van Karma wèl bestaat. Het is geen bestraffing, dat wil ik nogmaals herhalen. Ik wil u met nadruk aanmoedigen om uw geest te openen en dit te begrijpen: karma is de opeenhoping van negatieve energie die een ziel zèlf heeft voortgebracht. Het heeft niets te maken met straf, het heeft niets te maken met ons … behalve dan dat wij de Wet uitvoeren; wanneer een persoon – een ziel – vreselijke misdaden begaat, moet hij terugkeren in een andere incarnatie om de energie te veranderen … om te herbeleven, om af te werken, om te begrijpen … en daardoor zichzelf en anderen te herstellen en te healen, zodat de duistere energieën niet blijven rondhangen.

Wanneer iemand naar een leven komt waarin – zoals u het noemt – ‘karma wordt afgewerkt’ is dat eigenlijk een manier van healing. Het is bedacht om het duister uit te schakelen dat in een vorig leven werd voortgebracht, om die ziel – die persoon – en de anderen op de planeet te vrijwaren van de rondzwevende duistere gevoelens die zij zelf hebben gemaakt. Ziet u, er komt niet de minste vorm van straf bij kijken, alleen maar de werking van de Wet van de Kringloop. Mensen die weer aan een leven beginnen, krijgen alleen te maken met de duistere energieën die zij eerder al geschapen hebben.

Daar zijn wel uitzonderingen op. Velen van u kwamen in dit leven – dit specifieke leven – om hele moeilijke en uitdagende ervaringen te ondergaan. Dit had voor velen van u niets te maken met karma. Het had er alles mee te maken dat u eerst en vooral hier wou zijn en ook met het feit dat de planeet al duister was en het dus onvermijdelijk was dat iedereen te maken zou krijgen met moeilijke uitdagingen en soms zelfs heel gewelddadige ervaringen, vanwege hoe de planeet was toen u begon aan uw leven hier.

Voor velen van u was het om compleet nieuwe vaardigheden te leren in dit leven. Die vaardigheden omvatten voor velen van u: liefdevol blijven ondanks moeilijke omstandigheden, leren gevoelens onder controle te houden wanneer u te maken krijgt met iets wat gemakkelijk duister zou kunnen worden, leren leven en omgaan met ‘niets’ – in omstandigheden die u zou beschrijven als ‘armoede’ … velen zijn opzettelijk hierheen gekomen om precies dat te leren: om liefdevol en vriendelijk – een Lichtwerker – te blijven, zelfs in moeilijke en uitdagende situaties.

Daarvoor eren en bewonderen wij u. Zovele Lichtwerkers hebben geen gemakkelijk leven gehad. Ik verzeker u: dit is niet omdat u iets fout heeft gedaan. Het is omdat u zo geliefd bent en zo ambitieus bent. U vond dat u veel te leren had, als u naar dit leven zou komen en in dat éne korte leven de planeet zou verheffen naar het niveau waar zij nu is.

Laat ons nu teruggaan naar het verhaal. Ik wilde u herinneren aan uw eigen ervaringen zodat u, wanneer we het verhaal doorlopen, in staat zou zijn om de moeilijkheden, de pijnlijke ervaringen, de oprechte hartewens zou herkennen en begrijpen, die de mensen van planeet Aarde ervaren hebben, in hun verlangen om hun broeders en zusters naar het Licht te brengen.

Laat ons nu teruggaan naar de Zusters en hun ervaring van het leven schenken aan deze kinderen, wiens zielen beschadigd waren door eerdere levens. In het begin ging alles redelijk goed, omdat ze natuurlijk omringd waren door een omgeving van Liefde en Licht, grote vreugde en plezier.

Toen de kinderen opgroeiden werd al snel duidelijk dat het uitdagend en moeilijk zou worden, omdat deze gezinnen … velen hadden kinderen die onhandelbaar, onoplettend waren … wel, u heeft die kinderen gezien, zij die beschadigd waren. Daarbij zijn velen van hen die beschadigd waren ook nog blootgesteld aan vergif, zoals in de vaccinaties die iedereen gedwongen krijgt toegediend.

Zij, die miljoenen jaren geleden gedurende dit project naar planeet Aarde kwamen, waren nog méér beschadigd dan de kinderen die u nu meemaakt. Zij waren volledig losgeslagen. Hun verbinding met hun hart was zwak en moeilijk om te bereiken. Hun brein was verstoord vanwege de tussenkomst van hun ziel.

Er was veel geduld en de diepgaande en oneindige Liefde van hun gezinnen nodig, om hen te helpen hun plek te vinden en zich open te stellen voor Liefde, om hen zover te brengen dat zij in staat waren om de warmte en de aandachtige zorg te ontvangen, die hun ouders hen voortdurend gaven.

Terwijl ze opgroeiden waren er opflakkeringen van Liefde en begrip en er waren momenten van wat u brutaliteit of opstandigheid zou noemen … onbeteugeld, losgeslagen gedrag. Als zij naar hun lessen gingen, hun onderricht in de prachtige omgeving die was opgezet voor alle kinderen op planeet Aarde, hadden zij de neiging om moeilijk te doen naar hun medestudenten, ze hadden de neiging om de strijd op te zoeken door speelgoed af te pakken en met dingen te gooien, te schoppen en herrie te schoppen. De leerkrachten waren geduldig, begripvol en liefdevol en zo waren zij in staat om deze moeilijkheden met deze probleemkinderen binnen de perken te houden. De ouders waren omringd met Liefde en Licht, bemoediging en steun van hun families en leerkrachten die hulp boden en zorgzaam waren.

Het ging redelijk goed, totdat de kinderen opgroeiden en elkaar vonden. Toen een aantal van hen in hun tienerjaren kwamen, werd duidelijk dat er echt wel problemen waren. De Zusters – de Aartsengelen – waren geïncarneerd op plaatsen waar ze dicht bij elkaar konden blijven, waar ze in contact stonden met elkaar. Hun kinderen konden elkaar dus ontmoeten, ze leerden op school ook anderen kennen die deel uitmaakten van dit heldhaftige proces. Zo vormden de kinderen een soort van onderlinge cultuur. Toen ze ouder werden, werden ze meer als bendeleden … hoewel er toen niet zoiets bestond, ze hadden er geen voorbeeld van … maar zoals u weet, worden wezens met eenzelfde trilling aangetrokken tot elkaar.

Deze kinderen waren van een lagere trilling dan hun ouders en dus werden zij aangetrokken tot elkaar. Naarmate zij opgroeiden werden ze nog moeilijker, nog problematischer en in zekere zin ook gevaarlijk. De ouders waren in toenemende mate bezorgd. Ze begonnen zelfs gevoelens te ervaren van angst, iets wat nooit eerder aan de orde was geweest. Hun bezorgdheid voor hun eigen kinderen – in combinatie met de dichtheid van hun omgeving – zorgde voor een intensiteit die jaar na jaar aanhield en dat was een beproeving voor de ouders.

Zij wendden zich naar hun Licht, hun fundament, naar elkaar … maar het werd steeds moeilijker … en ze raakten steeds meer verward over hoe ze moesten omgaan met deze kinderen, hoe ze hen konden beschermen. Want hun grootste zorg ging uit naar deze kinderen, waar zij van hielden omdat ze van hen waren. Zij hadden deze kinderen het leven geschonken en ze waren met hen begaan. Maar ze raakten betrokken bij werkwijzen en handelingen die steeds gevaarlijker werden.

De moeders stonden voortdurend met elkaar in contact en waren voortdurend op zoek naar antwoorden hoe ze hun kinderen konden helpen. Ze zochten, ze vroegen om hulp en zodra ze dat deden … u kent het oude gezegde ‘als de leerling er klaar voor is, dan verschijnt de leraar’. Wel, in dit geval waren de leraren die verschenen de duisteren, die gewoon hadden gewacht op de kans om als het ware hierop te duiken en binnen te komen door de kleine opening die hen geboden werd, toen de moeders – onze geliefde Aartsengelen – op zoek gingen naar iets van antwoorden, over hoe zij moesten omgaan met deze duistere kinderen.

Degene die als eerste kwam en als deskundige werd voorgesteld door één van hun vrienden of leerkrachten … werd Henron genoemd. Hij was een knappe verschijning en heel charismatisch. Hij vertoonde de geloofwaardigheid van iemand die in een duister universum had geleefd. Dat duistere universum is sindsdien vernietigd, maar hij was heel overtuigend en maakte indruk op de leerkrachten, omdat hij begreep hoe deze kinderen dachten en wat zij voelden en hoe je hen kon benaderen om met hen te werken op een heel effectieve manier. De mensen waren geïnteresseerd, dus werd er een bijeenkomst geregeld en kwamen velen van de Zusters naar zijn voorstellen luisteren.

Henron kwam … en hoewel velen van hen zich een beetje ongemakkelijk voelden en zich toch wat zorgen maakten over het aanvaarden van lessen van een buitenstaander – iemand die niet in hun wereld leefde, die niet met hen had samengeleefd in Liefde – voelden zich ongemakkelijk bij het idee om buiten henzelf te gaan zoeken … dat waren ze niet gewend. Hun levensstijl was zo hoog ontwikkeld, dat zij gewend waren om te luisteren naar hun eigen hart, hun eigen Hoger Zelf en naar ons, hun Moeder en Vader.

We hebben hen wel gewaarschuwd, we hebben hun gevoelens van ongemak en onrust aangemoedigd … maar tegen die tijd voelden zij zich zo ongemakkelijk en onaangenaam, dat zij niet meer … luisterden. Ze hoorden niet echt meer dat wij hen trachtten te waarschuwen. Binnen een paar ogenblikken waren zij heel bezorgd geraakt … en daarop aansluitend werden ze ongerust. Ze verloren hun standvastigheid, hun anker. Wat ooit zuiver Licht was, werd … hoe kan ik dit beschrijven … bevlekt met een soort van draaiend en tegenstrijdig energiepatroon dat voor hen heel verwarrend werkte.

Hoe meer zij de verwarring ondergingen, des te meer verwarde het hen. De verschuiving ging heel plotseling: van overgelukkige en vreugdevolle mensen werden zij verontrust en zelfs bang. Wat zij te horen kregen leek een aanlokkelijke verklaring en het was een opluchting om te weten dat er mensen waren die het konden uitleggen; die deze moeilijke kinderen begrepen. Dus volgden er bijeenkomsten waar de gezinnen naartoe kwamen om te leren deze moeilijke kinderen te begrijpen. Hoe ze voelden, hoe die gevoelens te begrijpen en zo begonnen de lessen om duidelijk te maken dat hun reacties van verwarring, pijn en zelfs korte momenten van frustratie echt heel normaal waren. Het viel te verwachten bij kinderen als deze, het was aannemelijk dat wanneer je een moeilijke gebeurtenis in je leven meemaakt, je je dan ongerust gaat voelen.

***

Wel, op dit ogenblik – terwijl ik deze gebeurtenissen beschrijf – is er bij ons raam een beer gekomen. Hij is binnengekomen in de tuin om aan het raam te krabben. De vrouwen hier kijken naar hem. Wij willen graag de beer zien die daarbuiten staat. Hij is enorm. Een hele grote beer is naar ons open raam gekomen en heeft hier aan het huis gekrabd. We zullen wachten … we wachten tot de beer weggaat. (Moeder lacht) Het is een zwarte beer. We hebben hier een wat grotere zaklamp. Ik ga Kathryn even laten terugkomen, zodat zij deze gebeurtenis ook kan meemaken. Christine neemt dit op.

Kathryn: Dit is Kathryn. Heeft hij aan het raam gekrabd?

Christine: Ja en hij heeft de vogelvoederhuisjes kapot gemaakt.

Kathryn: Heeft hij die kapot gemaakt? Die hangen hier vlak naast het raam en hij is erin geslaagd om die kapot te maken … maar nu wil ik wel die beer zien.

Christine: Hij was enorm, echt heel groot!

Kathryn: Dus hij was echt heel groot? Een enorme beer heeft net aan ons raam geklopt … Dat was interessant! Maar goed, het ziet ernaar uit dat hij is weggegaan. Hij vond de zaklamp in zijn ogen waarschijnlijk niet zo fijn. Ik weet niet waar hij heen is of waar hij heen ging, maar hieruit blijkt wel: ze willen allemaal naar de Tempel van Licht komen. Het klonk alsof hij aan het huis krabde. Het raam stond een stukje open en hij stak zijn neus ertussen. (lacht) Wanneer ik terugga naar Moeder God om haar verhaal verder te vertellen, kunnen jullie misschien een boodschap uitsturen naar de beer, om hem te laten weten dat wij dan wel vriendelijk zijn, maar dat we toch liever hebben dat hij niks kapot maakt. Niet naar buiten gaan, hè! Ze gaan praten met de beer … en als hij terugkomt dan zullen de buitenlichten ons wel waarschuwen. Ik ga Moeder terugroepen en zij gaan de beer vragen om wat minder dingen kapot te maken.

O daar is hij weer! O, hij is echt heel groot! Even wachten, mensen, ik wil deze beer graag zien! Heeft iemand een zaklamp? Hij is dus door de poort gekomen. Hij is gewoon door de poort komen lopen en nu loopt hij verderop in de straat. Hij gaat naar mijn buren toe, maar die zijn allemaal al binnen, dus ik hoef hen niet te bellen. Ik had eraan moeten denken om de poort te sluiten, al had hij hem waarschijnlijk gewoon kapot gemaakt, zo groot was hij. Het was een volwassen zwarte beer.

Wij zijn niet bang voor beren, meestal doen ze niet zoveel kwaad, maar deze heeft geleerd om onze vogelvoederhuisjes kapot te maken. We zijn voortdurend nieuwe manieren van vogelvoederhuisjes aan het bedenken om ze bestand te maken tegen beren, maar dat is niet zo gemakkelijk … Nou dan, dat was interessant! Dank je wel Moeder, dat je dit zo goed begreep! De beer was nog geen meter bij mij vandaan, aan de andere kant van het raam. Maar ik denk dat hij niet zo van zaklampen houdt. Ik kon hem niet echt in zijn ogen kijken, dat had ik graag gedaan. Maar ik nodig hem niet opnieuw uit (lacht).

Maar we leven natuurlijk op het platteland en zoals u inmiddels heeft begrepen hebben we net een ontmoeting gehad met een grote, zwarte beer. Hebben ze al jongen gehad? We zullen eens moeten opzoeken wanneer ze die gewoonlijk krijgen. Want volgens mij hadden ze er dan bij moeten zijn. Dus ik denk dat dit een mannetje was. We zullen eraan werken met Christine en onze vriendin Sharon die een dierenfluisteraar is en we zullen Jade er ook aan laten werken, omdat die alle drie zo goed zijn in het communiceren met dieren. We zullen proberen de beer ervan te doordringen dat hij geen dingen kapot mag maken in de tuin. (lacht)

Goed dan, ik ga weer aan de kant en laat Moeder terugkomen om haar verhaal af te ronden. Ik denk dat we gebleven waren in het klaslokaal waar de Zusters leerden hoe ze met hun kinderen moesten omgaan. We gaan terug naar Moeder … dan kan zij verder gaan met haar verhaal. Moeder, we zijn er weer klaar voor!

***

Moeder: Ja, lieve kinderen, hier zijn we weer! Dat was een hele grote beer en ja, het was een mannetje. Hij vond het vogelvoer heel lekker, maar ik weet dat jullie het niet zo geweldig vinden om zulk een grote beer in je tuin te hebben – zeker niet met jullie huisdieren in de buurt, die behoorlijk verontrust zouden kunnen worden als ze hem tegenkwamen. We zullen dus met hem werken. Jullie kunnen praten met de deva’s en onderhandelen met hem over een plek die beter geschikt is voor hem. Misschien is er een eindje verderop wel een plekje waar je vogelvoer voor hem kunt neerleggen, zodat hij je tuin niet moet komen vernielen. Iets verderop is een fijne open plek, dus dat gaat wel lukken. En als je hem een beeld stuurt van waar je het voedsel hebt gelegd, zal hij dat weten. Dit is een goede manier om te beginnen aan de relatie die jullie allemaal zullen gaan ervaren met jullie broeders en zusters in het dierenrijk.

Dan keren we nu terug naar ons verhaal over de Zusters en hun strijd en hun zorgen. Vrijwel onmiddellijk boden de zorg en de ongerustheid die zij uitstuurden naar hun kinderen een opening, waarlangs zij ervan overtuigd konden worden dat ‘duister’ eigenlijk ‘Licht’ is.

Diegenen die kwamen om hen dat te leren, waren heel slim. Ze begonnen heel subtiel … door de ouders te leren zich geen zorgen te maken – hun gevoelens waren heel normaal – raakten de gezinnen er langzaam maar zeker aan gewend om het feit te aanvaarden, dat het onder dergelijke omstandigheden volstrekt normaal was om enig ongeduld te voelen, enige frustratie en zelfs af en toe een vlaag van woede. Natuurlijk moet je dat onder controle houden en als er echt iets onaanvaardbaar gebeurt, dan biedt je je verontschuldigingen aan. Maar het is volstrekt normaal om die dingen te voelen.

Langzaam maar zeker – onder het mom van geruststellen en troosten – gingen de ouders en met name de moeders vertrouwen op de leraren, hun goeroes, hun mentors … die hen de werkwijze van het duister leerden, zodat ze die konden begrijpen en uitschakelen, zodat ze konden bevatten welke gevoelens hun kinderen voelden.

Het was een meesterlijk en slim plan. Een plan dat toesloeg in het hart van onze geliefde dochters. Hoe konden zij eraan weerstaan? Wel … dat hadden ze misschien gekund … als ze niet reeds hun verbinding met ons aan het verliezen waren, de gevoelens die hen overrompelden – de zorgen en de onrust – en de strijd die zich voordeed met deze kinderen die zo moeilijk waren. Al snel waren de ouders het onderling niet meer eens over hoe ze het zouden aanpakken. De moeders gingen steeds meer mee in wat zij geleerd kregen. Zij dompelden zich onder in hun poging om te begrijpen hoe ze deze duistere werking konden bestrijden. Dit was de stap – de ommekeer in hun denken – die hen bracht van ‘vasthouden van het Licht’ tot ‘strijd leveren met het duister’.

Toen dat gebeurde, begonnen er op planeet Aarde voor het eerst duistere gedachtevormen op te duiken. Ik hoop dat u begint te begrijpen hoe gevaarlijk en hoe doordringend de duistere gedachtevormen op planeet Aarde zijn. Maar dit was pas het begin. Ze hadden geen ervaring hiermee, ze wisten niet dat binnenlopen in een kamer en daar ongemak en duisternis voelen betekende, dat er eerder gevoelens waren opgewekt door iemand die daar was. Ze wisten niet dat die gedachtevormen werden voortgebracht, overal om hen heen … door de kinderen die moeilijk en onhandelbaar waren en door hun eigen reactie daarop.

Naarmate hun opleiding verderging, zagen ze dat hun pogingen tot discipline, de teugels strak houden, niet toegeven aan hun kinderen … die pogingen waren op korte termijn steeds meer succesvol. Maar de reactie daarop wekte duistere gedachtevormen op en zij kregen geleerd om de teugels strak te houden met wat u nu ‘strenge liefde’ en discipline noemt. Ze werden aangemoedigd om zich te verzetten tegen het gedrag van hun kinderen, maar gaandeweg moesten ze nieuwe manieren leren om af te dwingen dat hun kinderen hen gehoorzaamden, in plaats van te reageren met Liefde, steun, warmte en de troost die deze kinderen eigenlijk nodig hadden.

Zij hadden een heel moeilijke – misschien wel een onmogelijke – taak op zich genomen, omdat er teveel van deze kinderen waren en zij waren niet allemaal voorbereid op wat hen te wachten stond. Hoe moeilijker het werd, des te moeilijker maakten zij het voor zichzelf … door steeds dieper af te glijden in die ideeën dat het ‘Licht’ het ‘duister’ is en dat duister gedrag werkelijk kan worden uitgevoerd in de naam van het Licht.

Het duurde niet zo heel lang voordat er verschrikkelijke dingen gebeurden die alles veranderden. Daarom hebben wij u gevraagd om te luisteren naar de woorden van het liedje Copacabana. Omdat de essentie van die symbolen, die gevoelens … in dat liedje, precies weergeven wat er gebeurde.

Het was op een avond dat de gezinnen bijeenkwamen met Henron en zijn medewerkers. Tegen die tijd waren er vele, vrij knappe mannen die meekwamen om te helpen onderwijzen, om de vrouwen gerust te stellen en te troosten en hen de manier te leren om hun kinderen de baas te worden. Ze kregen geleerd dat wat zij deden, sterk was. Ze waren vastbesloten, ze hielden de teugels strak en leerden hun kinderen om naar het Licht te komen – terwijl ze feitelijk heel subtiel de duistere werkwijze geleerd kregen.

Op die ene avond was er een grote groep aanwezig. Het volgende op een bijzonder traumatische gebeurtenis in hun gemeenschap: één van de zonen speelde een spel dat de kinderen bedacht hadden. Het heette: ‘leven of dood’ en tijdens dat spel pleegde het kind zelfmoord. Op dat moment nam men aan dat het waarschijnlijk een ongeluk was, maar niettemin was de hele gemeenschap geschokt. Ze wendden zich tot de leraren die waren samengekomen om te rouwen, met verschrikkelijk verdriet en smart. Ze praatten met elkaar over het gebeuren, de emoties liepen hoog op, de ouders waren in shock … de verwarring en de pijn waren tastbaar.

Aan het einde van de bijeenkomst, toen iedereen weer naar huis zou gaan, stonden ze op om elkaar te omarmen en te troosten. Diegenen die hen onderricht hadden gegeven – de meesters – voegden zich bij hen om hen te troosten en hun leerlingen gerust te stellen. Henron liep naar één van de Zusters, legde zijn arm om haar heen en trok haar in zijn armen. Toen hij dat deed werd de enorme elektriciteit tussen de leraren en hun leerlingen overduidelijk.

De echtgenoot van deze Zuster zat aan de andere kant van de kamer en keek rustig toe, maar toen Henron zijn vrouw omarmde sprong hij op uit zijn stoel … en in een fractie van een seconde stond hij naast Henron en greep zijn arm. Henron hief zijn vuist en sloeg degene die wij ‘Tony’ zullen noemen. Henron was ‘Rico’ in dit liedje. De vrouw die hij wou omarmen was onze ‘Lola’. Toen Henrons vuist Tony raakte – Rico’s vuist, moeten we zeggen – viel hij achteruit op de stenen drempel/trappen. Hij kwam hard neer en op dat moment viel Rico – of Henron – op zijn knieën naast Tony en hij riep: ‘O mijn god, Tony wat heb ik gedaan? Het spijt me zo, lieve help, ik wou alleen maar … ik liet me alleen even meeslepen. Ik wou je geen kwaad doen, man! Kom op, sta op … Tony! Tony, sta op!’

Toen werd het voor iedereen duidelijk, dat Tony niet bewoog. Tony was dood. Rico begon te huilen. Hij schreeuwde naar God: ‘Breng Tony terug! Wat is er mis? Dit kan toch niet? Ik wou hem geen kwaad doen! God! Laat Tony niet doodgaan!’

De anderen waren verstomd. Tony’s vrouw – Lola – boog zich over hem heen, terwijl het Leven zijn lichaam verliet. Anderen begonnen te huilen, dit was hen nog nooit eerder overkomen. Ze waren verward … wat was er net gebeurd? De meesten hadden het niet zien gebeuren, ze wisten niet hoe het zover gekomen was. Waarom lag Tony op de grond? Ze wisten dat er iets gebeurd was, maar terwijl ze keken naar Rico en zijn verdriet werd hun hart gebroken. Hun geliefde Tony was dood en diegene die – schijnbaar per ongeluk – deze vreselijke dood had veroorzaakt, was diepbedroefd.

Ze wisten niet hoe ze zich hierbij moesten voelen. Hun hart ging uit naar iedereen, zoals ze dat altijd hadden gedaan. Ze trachtten om elkaar troost te bieden, ze trachtten te begrijpen … maar het was teveel … Eén van de Zusters – een dierbare vriendin van Lola – zou in de volgende dagen trachtten haar lieve vriendin te troosten. Ze bleven hun lessen volgen en zij was de eerste om naar voren te treden om te trachten Henron – Rico – te troosten.

Ze geloofden niet dat hij deze dood veroorzaakt had, dat het zijn opzet was geweest. Misschien was het dat ook niet, maar het kwam beslist wel vanuit zijn duistere gevoelens. In het liedje wordt gezegd: ‘Wie schoot wie neer?’ Was het Tony’s impuls om naar zijn vrouw te rennen om de man uit te dagen, die heel duidelijk zijn arm om haar heen sloeg op een ongepaste manier, een manier die niet liefdevol was? Tony wist dat, maar wisten anderen het ook? Ja, Lola wist het. Lola wist wat ze gevoeld had. Ze wist dat ze er op dat moment van genoten had … en toen ineens was haar Tony er niet meer. Haar leven was verscheurd en zij verzonk in haar smart, die vervuld was met gevoelens van schuld, verwarring, schaamte, zelfverwijten … had zij deze verschrikkelijke gebeurtenis veroorzaakt door wat zij dacht dat een onschuldige … of misschien niet … reactie was op deze man die haar had willen bereiken? Niemand is er ooit echt helemaal van hersteld. De Zusters klampten zich vast aan elkaar en al doende verzonken ze steeds dieper in de poel van duisternis die geschapen was om hen te vangen.

Ze gingen ruzie maken met hun Hoger Zelf en met ons: ‘Maar jullie weten niet hoe het hier is! Jullie kunnen je niet voorstellen hoe erg het hier is. Wij moeten iets doen! We moeten dit stoppen, we moeten ertegen vechten!’ Ook al wisten ze in het diepste van hun hart ook wel, dat je niet kunt vechten tegen het duister. Tijdens hun hele opleiding hadden zij geleerd om het Licht vast te houden, zoals hun Tweelingen bleven doen, samen met ons in de Hogere Dimensies.

Zielsbang en intens verdrietig keken zij toe hoe hun geliefden duister werden … hoe ze werden meegezogen in dit systeem dat hen uiteindelijk allemaal gevangen nam, omdat ze natuurlijk een eed hadden afgelegd om allemaal samen te blijven. Toen er één naar het duister ging, gingen ze allemaal.

De Broeders leerden hieruit dat het voor ieder van hen heel gevaarlijk zou zijn om in die duistere plek te incarneren, in een poging om hun geliefden te redden. Een paar van hen hebben het geprobeerd, maar niemand is er ooit in geslaagd … en na nog een paar pogingen hadden ze geleerd dat ze zich niet moesten begeven in dit duistere systeem dat hun geliefden gevangen hield.

Onze dochters vielen steeds dieper in de fascinatie en de charme van het idee dat je het duister kon verslaan. Naarmate er steeds meer kinderen in hun levens kwamen werden zij steeds wanhopiger om antwoorden te vinden – en elk antwoord leidde hen dieper het duister in, naar de verleiding … dat vervolgens een fascinatie voor macht werd door het gezag dat hen werd verleend door diegenen die waren gekomen – zij waren de machtigen, diegenen die zich bij de Dochters voegden – om het latere Archon-Bondgenootschap te vormen. Ze ontwikkelden niet alleen een machtscentrum op planeet Aarde, maar zij gingen ook naar andere planeten … ze groepeerden zich. Gaandeweg werden de Dochters de boegbeelden, ze werden geëerd, ze waren de Koninginnen van de Duisternis die was neergedaald op planeet Aarde.

Toen het duister toenam, werden de schijnbare ‘beloningen’ voor hun positie steeds groter – ook al werden ze vaak ruw behandeld, toen ze eenmaal volledig in de greep van het duister waren. Ze werden altijd beloond met roem en rijkdom. Er werd hen veel eer betoond, zij werden de prijs … de diamant in de kroon van het duistere rijk.

Hoe dieper ze vielen, des te banger werden hun Tweeling Vlammen. De Dochters waren zo verstrikt geraakt in hun oppervlakkige verlokkingen en bezigheden, dat ze bijna hun Tweeling Vlammen vergaten … ze vergaten hun verbinding met ons en ze raakten betrokken bij het recyclen in 4D – een proces waarmee u nu bekend bent. Dus keerden ze nooit meer terug. Ze kwamen niet naar ons terug om hun terugblik te hebben na elk leven. Ze bleven daar en toen er veel aardse jaren waren voorbijgegaan, raakten een aantal van hun Tweeling Vlammen ervan overtuigd dat ze niet meer zouden terugkeren.

Zodoende kwam de eerste van de Broeders naar ons toe en vroeg of hij een vrijstelling kon krijgen, om volledig te worden losgemaakt van de Tweeling die zo ver weg was en die hem vergeten was. Hij vroeg of hij een nieuwe Tweeling Vlam mocht krijgen, iemand met wie hij zijn leven in het Licht kon delen, iemand die een krachtige Lichtwerker kon worden, net als hij. Dit werd toegestaan en al snel vroegen een aantal andere Broeders hetzelfde. Ook zij kregen toen nieuwe Tweeling Vlammen.

Ik zal nu niet dieper hierop ingaan, maar ik zal het voor u laten opschrijven over hoe we dat hebben kunnen doen en welke invloed het had … en hoe het vele van die Broeders heeft geholpen om door te gaan en uiteindelijk dit project te volbrengen. Ja, u bent nu in de laatste fase van wat uiteindelijk een enorm project bleek te zijn: de Ascentie van planeet Aarde die miljoenen jaren geleden begon en nu pas zijn voleinding kent. Planeet Aarde zal zich erbij voegen; Broeders en Zusters in de Hogere Dimensies zullen eindelijk hun plek toegewezen krijgen die zij lang geleden al verdiend hebben – toen de Verschuiving der Tijden plaatsvond.

U en uw geliefde planeet zullen eindelijk uw plaats innemen als leden van de Galactische Federatie van Licht, als leden van uw glorieuze zonnestelsel waar zovele andere planeten zijn die u nog niet kunt zien, maar die zich bij u zullen voegen en u zullen verwelkomen met eerbetoon, dankbaarheid en zoveel respect …

Er zijn nog anderen die willen spreken, ik weet dat Sananda hier is … maar ik kies ervoor om nu eerst onze geliefde Meg te laten spreken, als zij dat wil. Nadat zij met u heeft gesproken zullen we Sananda laten doorkomen om onze uitzending af te sluiten. Ik weet dat Meg ontroerd is door dit verhaal, misschien is het moeilijk voor haar om het uit te leggen, maar ze is in orde. Meg heeft een heel persoonlijke bijdrage aan dit verhaal die zij u wil vertellen. Ik respecteer haar en haar grote moed, want zij is iemand die is teruggekeerd naar het Licht. Zij is onze geliefde dochter … zij zal u haar verhaal vertellen.

Meg (duidelijk emotioneel): Hallo iedereen. U kent mijn stem inmiddels heel goed. Ik ben denk ik al meer dan een jaar, elke week bij u, bij deze geweldige uitzendingen. Ik heb Kathryn al enige tijd gevolgd – inmiddels meer dan 2 jaren – en ik raakte betrokken bij de radio-uitzendingen nadat ik een aantal retraites had bijgewoond. Ik was geraakt door het werk en ik voelde heel veel veranderingen in mijn leven. Ik bleef leren en terugkomen, ik trachtte om steeds méér te begrijpen over de verschillen tussen wanneer ik me vredig en in Liefde en rustig en vol vreugde voelde, en de vele momenten dat ik dat niet voelde … momenten van verwarring, boosheid, woede, jaloezie … die ik niet begreep.

Het was heel verwarrend maar ik bleef toch terugkomen, ik wou het begrijpen … En toen kwam ik naar de Tempel van Licht. Ik kwam hierheen nadat ik een stukje van mijn verhaal hoorde … ik begreep het, nadat Christine en Kathryn en de andere dames in de Tempel van Licht werkten en mij vertelden over de duistere Zusters die naar het Licht waren teruggekeerd, die naar de Tempel waren gekomen voor healing, voor herscholing … zij kunnen u meer vertellen over wat hun lot, hun bestemming is.

Maar er was nog een verhaal, over een man die kwam en zei dat hij naar de Tempel wou komen. Hij kwam voor Meg en hij wou bij zijn Tweeling Vlam zijn. Zijn naam was Henron. Ze zegden dat hij heel nederig en open was en heel waardig. Ze spraken met hem over naar de Tempel komen … en dat was voor het eerst dat ik een stukje van mijn verhaal hoorde. Daarna ging het verder. Henron ging naar de Tempel … ik denk dat u een ander deel van het verhaal kent uit de brief die vorige week werd uitgestuurd … dat hij – voordat hij binnentrad – een oproep deed aan al de Archon-bondgenoten om naar de Tempel te komen … en dat deden ze. Sindsdien heeft hij healing ontvangen, zoals iedereen in de Tempel.

Ik wilde dus méér weten over dit verhaal en ik vloog naar New York, naar deze onvoorstelbare, geweldige mensen hier die ik nu al een hele tijd ken en vertrouw. We begonnen méér te ontrafelen toen we allemaal aan het werk gingen in het Licht … en in de Tempel met de Hemelse Schare, met Moeder en Vader God, met mijn Tweeling Vlam, met al de Engelen, Kathryn en Christine, Faith en Jade en al onze dieren.

Ik vernam dat ik de incarnatie was van Aartsengel Faith die gevallen was, zoals Moeder zonet vertelde. Toen ze viel waren er steeds meer manieren waarop zij deelnam in de onderrichtingen van het duister, ze ontwikkelde steeds meer manieren om de kennis van de mensen omtrent het Licht te verdraaien tot duistere Leringen.

Ik heb zelf maar een beperkte herinnering hieraan, maar ik herinner me wel bepaalde delen daarvan – ik wéét dat het waar is. … Toen dit verhaal steeds duidelijker werd begon ik contact te maken met deze duistere gevoelens, en ik begreep het verschil ertussen. Ik kon het voelen en iedereen hier hielp mij de verschillen te begrijpen … echt te begrijpen en te voelen … wanneer ik een keuze maak om het verschil te zien, hoe waardevol die keuze dan is.

Het was verwarrend, ik begreep niet wat er gebeurde en wat ik voelde … ik moest een paar keer de berg op wandelen om het te kunnen begrijpen en er contact mee te maken. Maar als ik dan terugkwam en diep in de ogen keek van mijn lieve vriendin Christine … zij wist dat ik Liefde was … zij wist dat ik gemaakt was uit Liefde … zij wist dat ik een kind van God ben … zij herinnerde het zich … en toen ik in haar ogen zag wie ik was, koos ik er op dat moment voor om volledig terug te keren naar het Licht, om mij te verankeren in Moeder/Vader God en beloofde ik plechtig dat ik nooit meer zou loslaten.

Nu is alles anders! Door het Licht dat ik voel in mijn hart – waarvan ik wéét dat het ‘Thuis’ is – is het vredig … het is liefdevol, het is creatief, het is vreugdevol. Het zorgt voor een manier om mij te verbinden met iedereen, ik had er geen idee van dat het zo prachtig kon zijn … ik ben Thuis … en ik ga nooit meer weg!

Ik wilde dat u mijn verhaal kende, omdat u allemaal zoveel van mij houdt. Weet nu, dat ik ook van jullie hou! Het was maar een ervaring, er is niets ‘mis’, het is alleen iets om van te leren, iets om te begrijpen … maar het is een belangrijk begrijpen: dat elk moment een keuze is, elk moment is een kans om lief te hebben! Ik wist niet dat ik niet in het Licht was! Ik dacht echt dat ik helemaal in het Licht was … totdat ik nog beter begreep hoe het voelt om in het duister te zijn, hoe dat eruit ziet en ik onbevooroordeeld kon kijken naar de keuzes die ik maakte en ik inzag dat er nog een andere keuze mogelijk was en dat was de enige keuze die ik ooit nog wou maken. Dus ik waagde de sprong in het diepe en ik vertrouwde de ogen waarin ik keek … ik verankerde me in de Liefde van Moeder en Vader … en het was genoeg.

Ik doe nu persoonlijk een beroep op ieder van u, om de keuze te maken … om het Licht te kiezen, altijd en overal. Kies voor het Licht vanuit elke plek van uw hart en als u naar de Tempel kunt komen: wij zijn hier, wij kunnen helpen! Als u weet dat u één van die prachtige Zusters bent, als u in uw hart wéét dat dit een deel is van uw verhaal … weet dan alstublieft dat er Licht is dat elk deel van uw wezen zou kunnen vullen, als u daarvoor kiest. Er is hulp en Liefde en steun, overal om u heen. Dus kom! Kom en word bemind, zoals het altijd bedoeld was! Wees omringd door mensen die weten wat het betekent om elkaar te koesteren, zoals dat hoort in een familie … laat al de zorgen, de verwarring en de twijfel achter … dan zul je je herinneren wie je bent … dat je geboren bent uit de Liefdevonk van Moeder en Vader waar we allemaal uit voortkomen, ongeacht onze verhalen, ongeacht onze ervaring. Het is maar één keuze, hoe lang het ook heeft geduurd. Dus kom! Kies! Dank u voor het luisteren. Ik hou van u allemaal. Ik zal nog verder bij u blijven zolang het nodig is. Dank u.

Kathryn: Lieve Meg … Meg moet even bekomen … telkens wanneer ze deze verdrietige en geweldige en pijnlijke en opgeluchte en vreugdevolle gevoelens ondergaat, komen Moeder en Vader naar haar toe, Christine neemt haar hand en wij vieren allemaal tezamen deze wonderbaarlijke overwinning van het Licht … want Meg is de eerste Zuster – de eerste die viel – die is teruggekeerd naar het Licht – en toen ze dat deed was er één moment waarin het Universum zijn adem inhield … en zij werd ontvangen met zoveel vreugde en met feestelijkheden! Het zette de deur open, een nieuw portaal, dat anderen in staat zal stellen om terug te komen. Wij eren haar daarvoor en u ziet (lacht): we begonnen te spreken als Kathryn – dit is Kathryn, maar ik voel de stem van Moeder doorkomen, ergens in de laatste zinnen …

Moeder: Ja, dit is Moeder. Ik ben hier bij onze geliefde Meg en zoals u heeft gehoord of heeft kunnen opmaken uit het verhaal, had haar geliefde Henron – Henron die de leraar was die iedereen aanleerde om naar het duister te komen – naar deze radio-uitzending geluisterd en was hij zo verliefd op wat hij zag – haar intelligentie, haar waardigheid en haar aantrekkingskracht naar het Licht – dat hij besloot om te komen en vroeg om te leren, om te mogen leren over het werken met het Licht, zodat hij haar Tweeling Vlam kon worden. Zo hebben zij elkaar uitgekozen en dus is het nu een Heilige Verbintenis, terwijl ze allebei leren en evolueren en zich ontwikkelen tot de prachtige Lichtwezens die ze voorbestemd waren te zijn. Het is echt een ‘gelukkige afloop’.

Onze Liefde gaat naar hen uit en dank je wel, lieve Meg voor je oprechte uitnodiging – je oproep – aan de Zusters die zo lang gewacht hebben, zij die hier geïncarneerd zijn en die de rechtstreekse incarnaties zijn van de Zusters die nu naar het Licht zijn gekomen. Hun Hoger Zelf is weg, wij houden hen nog in leven, ze hebben Levenskracht ontvangen van Vader en mij, zodat zij ook de kans zullen hebben om naar het Licht te komen. Hun geliefde Zuster heeft de oproep doen uitgaan en wij hopen dat de eed die zij miljoenen jaren geleden hebben afgelegd nog steeds van kracht is, en dat zij de verankering zullen voelen met ons en met hun geliefde Zuster. Wij hopen dat zij in hun hart de keuze zullen maken om allemaal naar huis te komen.

Het is een prachtige dag – en zoals u weet beschouwen wij ‘dagen’ hier als een ogenblik of een week … soms iets langer – maar wij kijken ernaar uit om iets te horen van onze geliefde Dochters en zoals u ziet: het kan een héél gelukkige afloop krijgen – gelukkiger dan u zich kunt voorstellen.

Nu voel ik onze dierbare Sananda hier. Hij wil ook nog even met u spreken, want hij heeft een grote bijdrage geleverd aan dit verhaal, vanaf het begin. Ik geef het woord aan geliefde Sananda. Alsjeblieft …

Sananda: Dank je geliefde Moeder! Ik ben zo ontroerd door dit verhaal dat hier vanavond verteld werd. Het is soms moeilijk voor ons om te praten over dit soort zaken, zelfs nu nog. Dit is wat wij bedoelen wanneer wij zeggen dat ‘tijd’ niet bestaat. Wij herinneren ons alle gebeurtenissen, alle ervaringen, al de lessen die geleerd werden.

Ziet u: ik was Tony in dat leven. Ik was diegene die opsprong uit mijn stoel om naar mijn vrouw te gaan, degene die ik Nada noemde. Ik heb sindsdien veel geleerd, ik heb veel geleerd van dat overlijden. Het is nog steeds een pijn in ons hart, dat onze geliefde Tweelingen in het duister vielen en daar sindsdien zijn gebleven.

Ja, het is waar: ik ben naar Moeder en Vader gegaan en heb gevraagd om een nieuwe Tweeling Vlam. Zij hebben haar geschapen uit mijn eigen DNA; uit de blauwdruk die zij geschapen hebben, zodat ik haar energieën zou herkennen; en zij droegen de magie bij waarvan alleen zij weten hoe het moet … ze gaven mij mijn geliefde Kathryn.

Wij hebben vanaf toen gewerkt aan dit project, de Ascentie van planeet Aarde. Wij hebben ons hart, onze energie en onze Liefde eraan gegeven … en eindelijk zien wij een echte ommekeer! Eindelijk zien wij zovelen naar de Tempel van Licht komen, zovelen zich openstellen voor deze nieuwe dag, voor een nieuwe vorm van Liefde die wij scheppen … in niets gelijkend op alles wat tot nu toe ervaren werd … even mooi en helder als het Paradijs was. Het zou veel méér zijn dan wat we toen kenden, omdat we allemaal gegroeid zijn. We hebben allemaal onszelf verheven, dichter en vollediger verbonden met onze Moeder en Vader die naast ons staan – altijd! Die ons omhullen in hun Liefde … we hoeven alleen maar ons hart te openen, dan worden we het Licht dat zij zijn.

Ik voel alleen maar dankbaarheid, inspiratie en Liefde voor de miljoenen jaren die we zijn samen geweest, mijn Broeders en ik … ja, we hebben standgehouden! We waren in staat om onszelf in het Licht te houden, ook al verdwenen diegenen van wie we zoveel hielden uit ons gezichtsveld en onze verbinding.

Nu is de cirkel rond. Misschien zullen de geliefden die zo lang geleden vertrokken zijn, terugkeren. En als ze dat doen zullen we hen terug verwelkomen. We zullen zorgen voor een groot feest voor hen. Zij zullen in open armen terechtkomen. Moeder en Vader zullen voor hen zorgen, zoals zij voor ons hebben gezorgd.

U ziet dit prachtige Liefdesverhaal: Meg en haar Henron … ziet u… Meg was ooit de Tweeling Vlam van onze geliefde Michael en hier, precies in deze kamer is Christine, de Tweeling Vlam die werd geschapen voor Michael … en zij omarmen elkaar … deze essenties van Liefde die zo lang geleden werden geschapen. Ze zijn zusters … en ze voelen deze bijzondere band tussen hen, want zij weten hoe belangrijk ze zijn in dit grootse project, in dit grootse moment in de geschiedenis van planeet Aarde. Ik hou met heel mijn hart van hen! Hun moed en hun grote liefde voor elkaar inspireert mij.

Ik nodig ieder van u uit om bij ons te komen in de Tempel van Licht, om uw plek te vinden, om uw hart te vinden, om uw liefdevolle familie te ontdekken en om – zoals Meg het zei – voor altijd in het Licht te zijn, waar u nooit meer weg zult hoeven.

Terwijl ik met u spreek, met tranen in mijn ogen – het zijn vreugdetranen – vertel ik mijn verhaal zodat u zult weten en met mij kunt leren. Wanneer u in het Licht bent is er altijd een stralende toekomst. Er zal altijd Liefde zijn … in zulk een overvloed dat u nooit meer tekort zult voelen. U zult nooit meer alleen zijn. Het is onmogelijk om diepbedroefd of wanhopig te zijn, omdat elke dag zegeningen brengt, pracht, schoonheid en Liefde.

Dit wens ik u allen: dat u in staat zult zijn om de enorme en overlopende Liefde te ervaren die wij hier kennen. Kom bij ons, geliefden, ieder van u …

Ik stuur u mijn oneindige Liefde. Ik zal u terugzien!
Ik ben uw Sananda. Namaste.

Meg: Namaste, Sananda, Namaste. Dank u voor uw verhaal, dank u voor uw tranen voor ieder van ons. Dank u zozeer. Het is een unieke situatie om gechanneld te worden door uw prachtige Tweeling Vlam en dan nog met dit verhaal. Er is veel Liefde en vertrouwen nodig en ook het weten dat dit het verhaal is van ons allemaal. Ik weet dat u het deelt om ons allemaal ertoe te inspireren om dezelfde keuze te maken als u deed … dank u.

Ik geef Kathryn even een momentje … dit was een heel verhaal om door te geven, ook al eindigde het in Liefde … ondanks het middenstuk.

***

Ze proberen om contact te leggen met Luis, om te luisteren naar het verhaal waar Kathryn het aan het begin van de uitzending over had, maar helaas lukt de verbinding niet. Dit gesprek wordt verschoven naar de uitzending van volgende week.

Engelstalige versie van dit bericht:
http://www.blogtalkradio.com/channelpanel/2015/04/23/divine-mother-tells-the-story-of-the-fall-of-the-archangel-sisters

* * * * *

Vertaling: www.spiritueellezen.org
Facebook: Spiritueel Lezen (non-profitorganisatie)
Google+: Spiritueel Lezen.

Alle verdere (Engelstalige) informatie over Berichten, Boeken, BTR-uitzendingen en Archieven kunt u vinden op whoneedslight.org en op de FB-pagina: Who Needs Light.

© Kathryn E. May, PsyD. Deze berichten mogen vrijelijk worden overgenomen en gedeeld, mits zij volledig en zonder toevoegingen of weglatingen worden aangeboden en met vermelding van het channel en de website, www.whoneedslight.org. Gesproken opnames via de computer zijn niet toegestaan. Vertalingen en transcripties dienen per keer te worden goedgekeurd door de auteur en de schrijver.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.