28 maart 2021

In deze Eindtijd die voor de meest gevoeligen onder ons echt een beproeving is en die bij zoveel mensen veel vragen oproept als … ‘wat is er aan de hand? waar leidt dit toe? wat kan ik doen? Voor al die duisternis die nu aan het Licht komt, wordt er van ons gevraagd om IN LIEFDE TE VERGEVEN … MAAR HOE DAN?’ … kunnen de woorden in dit blog misschien weer een leidraad of een inspiratie zijn. Daarom plaats ik het opnieuw – in aangepaste versie, met aanvulling – ook al is het originele bericht 4 jaar geleden al op onze website verschenen.  xxx Veerle

21 februari 2017

Lieve mensen,

Ik wil het in dit blog hebben over fouten maken, schuld bekennen, vergeving vragen, verdergaan …

Ieder van ons heeft dit wel zelf ervaren, hetzij als ‘doener’ hetzij als ‘ontvanger’. Toch is hierbij de schuldvraag niet het belangrijkste … omdat ook de ervaring met fouten nodig is voor de groei en de ontwikkeling van onze ziel.

Voordat we incarneren stellen we ons levensplan op, we maken afspraken met alle zielen die we in dit leven zullen ontmoeten, we verdelen de rollen en bespreken het script. Vóór onze incarnatie is alles glashelder en duidelijk … maar zodra we incarneren zijn we dat allemaal vergeten en ervaren we veel dingen als een ‘verrassing’ – al dan niet aangenaam.

Als de schuldvraag niet belangrijk is, wat dan wel?

BEWUSTWORDING! Als we ons ervan bewust worden dat we dingen fout hebben gedaan of dat de fouten van iemand anders hun invloed hadden op ons, dan pas komen we toe aan vergeving vragen/krijgen … aan/van anderen en aan/van onszelf.

Niet alleen als we fouten begingen moeten we die moed opbrengen. Ook als we door fouten van anderen geraakt werden. Want dat betekent dat wij het hebben toegestaan. Wij hebben bewust of onbewust toegestaan dat die fout ons raakte … wij hebben meegewerkt aan het mogelijk maken of het in stand houden van een foute handeling.

Het begint dus bij bewustwording … en heel vaak is daar grote moed voor nodig. Het betekent immers het genadeloos onder ogen zien van onze daden – en daarvoor de verantwoording nemen.

Vervolgens kunnen en moeten we dan gaan werken aan onze verdere groei.

Dat kan zijn door de dingen recht te zetten, door de schade te herstellen, door ons in te zetten voor de slachtoffers van onze daden … maar vooral ook door ons er voortdurend van bewust te zijn dat we op ieder ogenblik kunnen KIEZEN voor het Licht – of voor het duister. Die keuze is aan ons, maar het is een bewust proces … en het is niet altijd makkelijk, zeker niet in het begin wanneer het duister nog grip heeft op ons.

Maar met de hulp van Vader-Moeder God, onze Gidsen, Engelen en de Hemelse Schare kunnen we ons dat proces eigen maken, tot het even vanzelfsprekend is als ademhalen! In aanvang fluistert het duister ons in (via ons eigen ego) ‘het is te moeilijk, het kan niet, het is te veel gevraagd, dit lukt me nooit …’

Maar ook dàt zijn de momenten waarop wij kunnen KIEZEN VOOR HET LICHT en voor het goede. We kunnen weglopen van duistere inspiraties, er niet naar luisteren.
Het uitspreken van de I AM Mantra ‘Ik ben het Licht. Ik ben de Liefde. Ik ben de Waarheid. I AM.’ kan ons helpen bij het maken van die keuze, en ons de Kracht geven om die keuze onder ogen te zien.

Hierbij is het héél belangrijk om te beseffen (en te onthouden!) dat VERGEVING NIET GELIJK STAAT AAN GOEDPRATEN! Schade die – al dan niet bewust – mentaal of fysiek wordt toegebracht is NOOIT GOED TE PRATEN. Vergeven betekent niet, dat de feiten worden weggevaagd of dat ze dan nooit hebben plaatsgevonden.
Maar door te vergeven veranderen wij de Energie van de HERINNERING aan die feiten. De betreffende Energie wordt omgezet van ‘pijnlijk/schadelijk/aanhoudend’ naar ‘leermoment/groei/voorbijgaand’. Dat is de beste – en enige – manier waarop we écht verder kunnen met ons leven. Zo bevrijden we onszelf uit de gevangenis van de herinneringen en kunnen we toewerken naar onze eigen Toekomst. Uit ervaring wéét ik dat dat een proces is. Het vraagt tijd en doorzettingsvermogen, maar vooral bewustwording van – en inzicht in – onze eigen Kracht en Keuzes.

Mensen die lijden onder dingen die hen zijn aangedaan, leven vaak in een soort van cocon die hen moet beschermen tegen verdere pijn. Begrijpelijk, maar ze beseffen dan niet dat hun pijn INGESLOTEN zit in diezelfde cocon. En zolang ze die cocon in stand houden, zolang blijven ze ook ondergedompeld in hun pijn. Om daaruit te geraken, om daarvan los te komen, moet de cocon worden afgeworpen, zodat het Licht hen weer kan bereiken. Ze moeten gaan inzien, dat de cocon die hen in aanvang bescherming bood, nu een gevangenis is geworden. En zodra dat besef er is, groeit het verlangen om eruit te breken en VRIJ TE KOMEN van de oude pijn. DAT is het ogenblik waarop héél snel een ommekeer kan beginnen. De prachtige, gekwetste wezens gaan werken aan het proces van vergeven en daarmee zélf hun Bevrijding tot stand brengen.

Voor iedereen die dit leest en er niet in gelooft … het is ook moeilijk om hierin te geloven, als iemand al zo lang leeft met pijn, in een afgesloten cocon … het is écht mogelijk!
Ik heb het van nabij zien gebeuren, het hele proces van heel dichtbij mogen volgen en waar mogelijk steun en begeleiding geboden … en uit de grauwe cocon van pijn, verdriet en onzekerheid is nu een prachtige vlinder gekomen! Met de littekens van de strijd – zowel zichtbaar als onzichtbaar – en met nog een weg te gaan … maar mooi en sterk, en in staat om diep en oprecht lief te hebben en de wereld tegemoet te treden met Liefde, Licht, Waarheid en de Wijsheid die alleen wordt verkregen door overwonnen lijden en levenservaring. Had ik het anders gewenst? Jazeker. Ik wou dat die schade nooit was toegebracht. Ik wou dat niemand op de hele wereld nog pijn zou moeten dragen, die wordt toegebracht door anderen. Maar de Vlinder is nu blij met het ontdekken van de eigen Kracht en Sterkte en ik ben dankbaar dat ik deze ervaring heb mogen mee-beleven, omdat ik hiermee misschien (al is het maar één iemand) kan helpen om ook Vrij te komen en een Toekomst vol Licht tegemoet te gaan.

Het maakt niet uit hoe lang geleden we een fout begingen, het maakt niet uit hoe lang ons foute gedrag aanhield, het maakt niet uit of de betrokkenen nog in onze omgeving zijn of niet … vergeving kan altijd worden geboden en ontvangen.

Als een persoonlijk contact daarover niet meer mogelijk of niet gewenst is, dan staat ons een heel krachtig en Liefdevol middel tot vergeving ter beschikking: het Ho’oponopono!

U kunt het op uw eigen manier doen … of u kunt zich deze manier eigen maken 😉 …

Plaats of versterk indien nodig een bescherming zoals uw Ascentiezuil of uw Zuil van Licht. Maak de verbinding met Moeder Aarde en met Vader-Moeder God in de Lichtrijken. Laat uw eigen Licht helder stralen, in uw Zuil en ver daarbuiten.

Richt nu uw intentie op de fout die werd begaan of op de mensen die erdoor getroffen werden.
Reken ook uzelf hiertoe, want zowel ‘doener’ als ‘ontvanger’ behoren tot de betrokkenen!
Stel uw hart open om de vergeving en de Liefde te ontvangen die zullen worden uitgestuurd.

Spreek dan vanuit het diepste van uw hart de meest helende en krachtige woorden die de mensheid ter beschikking staan, het HO’OPONOPONO.
Blijf dit herhalen, net zo vaak en net zo lang tot u het kunt VOELEN IN UW HART:

Het spijt me.
Ik hou van je.
Vergeef me, alsjeblieft.
Dank je!”

Vraag daarna aan Vader-Moeder God, aan uw Gidsen, uw Engelen en de Hemelse Schare dat ze u helpen om voortaan te kiezen voor het Licht – onder alle omstandigheden.

Liefs,
Veerle

RICHTLIJNEN VOOR HET DELEN: Hoewel al deze teksten bedoeld zijn om verspreid te worden naar zoveel mogelijk mensen, vinden wij het met onze vertalingen wettelijk en ook moreel onze plicht om alle bijbehorende informatie correct door te geven.

OM TE DELEN: U kunt de rechtstreekse link kopiëren en op uw website of social media plaatsen. Dank u voor uw steun aan ons werk!

Vertaling: www.spiritueellezen.org
Instagram: spiritueellezen
Telegram: Spiritueel Lezen